(မ.......) တစ္ေယာက္ လမ္းေလွ်ာက္ရင္းျဖင့္ လက္ပတ္နာရီကုိ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ မနက္ ၁၀ နာရီ ထိုးၿပီျဖစ္သျဖင့္ ေဆးကဒ္အတြင္းမွ လက္က်န္ ေဆးတစ္လံုးကုိ ထုတ္ေသာက္လုိက္သည္။ ေဆးႏွစ္လံုးသာ ပါသည့္ ေဆးကဒ္က ကုန္သြားၿပီျဖစ္သျဖင့္ လႊင့္ပစ္လုိက္ေတာ့သည္။

သူမေသာက္လုိက္သည့္ ေဆးသည္ ပ်ဳိရြယ္သူ မ်ားအၾကား အသိမ်ားသည့္ Ecee2 ဟု ေခၚေသာ သေႏၶ တားေဆးျဖစ္သည္။ ထုိေဆးကုိ အေရးေပၚသေႏၶ တားေဆးအျဖစ္ လူသိမ်ားၿပီး လိင္ဆက္ဆံၿပီး ၇၂ နာရီ အတြင္းေသာက္ပါက ကုိယ္၀န္မရေပ။ မေန႔ည ၁၀ နာရီက ပထမေဆး တစ္လံုးကုိ ေသာက္ၿပီးၿပီျဖစ္ သည့္ အတြက္ ေနာက္ ၁၂ နာရီအၾကာ မနက္ ၁၀ နာရီတြင္ ထုိေဆးကုိ သူမေသာက္  လုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ယမန္ေန႔ ေန႔လယ္ပုိင္းကေတာ့ သူမႏွင့္ သူမ၏ ခ်စ္သူတုိ႔ ယေန႔ေခတ္တြင္ လက္မထပ္မီ လိင္ဆက္ဆံျခင္း ကိစၥကလည္း မဆန္းေတာ့ၿပီျဖစ္သည္။ "ရည္းစားျဖစ္ၿပီး ၃ လေလာက္ၾကာရင္ အဲ့ဒီ ကိစၥက သူ႔အလုိလုိ ပါလာေတာ့ပါပဲ။ ဒါကုိ ရည္းစားထားဖူးတဲ့ လူတုိင္း သိပါတယ္" ရည္းစား ၇ ေယာက္ထားဖူးသည့္ အသက္ ၂၅ ႏွစ္အရြယ္ အမ်ဳိးသမီးက လိင္ကိစၥကုိ ရည္ညႊန္း၍ ေျပာျပသည္။ သူမကုိယ္တုိင္လည္း Ecee2 ၁၅ ကဒ္ခန္႔ ေသာက္ဖူးေၾကာင္း ဆက္ေျပာသည္။ ယခုအခါ ဟုိတယ္၊ တည္းခုိခန္းမ်ား ေနရာအႏွံတြင္ ရွိေနျခင္းေၾကာင့္လည္း ယေန႔ေခတ္ သမီးရည္းစားမ်ား ၏ ဆက္ဆံေရးမွာ လင္မယားပံုစံ ျဖစ္လာၿပီျဖစ္သည္။ 

ႏုိင္ငံျခားတြင္ေတာ့ ခ်စ္သူျဖစ္သည္ႏွင့္ လိင္ဆက္ဆံျခင္းသည္ လြန္ခဲ့ႏွင့္ ရာစုႏွစ္မ်ားစြာ ကတည္းက ရွိေနခဲ့သည့္ ယဥ္ေက်းမႈျဖစ္ေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္တြင္ေတာ့ ယခုအခ်ိန္အထိ လူႀကီးမ်ားက လက္မ ခံၾကေသးေပ။ လူငယ္ပုိင္းတြင္လည္း တရား၀င္ အသိအမွတ္ မျပဳေသးပါ။ သုိ႔ရာတြင္ ျမန္မာျပည္၌လည္း ခ်စ္သူျဖစ္သည္ႏွင့္ လိင္ဆက္ဆံျခင္း တဆက္တည္း ပါလာမည္ကုိ ဆယ္ေက်ာ္သက္မ်ားက အလိုလုိ လက္ခံထားၾကသည္။ တုိးတတ္ လာတယ္ပဲေျပာမလား။ ယဥ္ေက်းမႈေတြ ပ်က္သြားၿပီပဲ ေျပာမလား။ ဒီေခတ္ သမီးရည္းစားေတြ လိင္ဆက္ဆံတာကုိ လက္ခံရေတာ့မွာပါ" အယ္ဒီတာတစ္ဦးက မွတ္ခ်က္ျပဳ သည္။ ေခတ္၏ ေျပာင္းလဲလာမႈႏွင့္ အတူ သမီးရည္းစားအခ်င္းခ်င္းလိင္ဆက္ဆံျခင္းကုိ လူငယ္မ်ားတြင္ သာမက အသက္ ၄၀ ခန္႔ လူႀကီးပုိင္းတြင္ပါ ေတြ႕လာရသည္။

"က်ေနာ္တုိ႔ ဟုိတယ္ကုိေတာ့ အသက္ႀကီးပုိင္းစံုတဲြေတြ ေတာ္ေတာ္လာတယ္" ဟု ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ ဆိတ္ၿငိမ္ရပ္ ကြက္အတြင္းမွ ဟုိတယ္တြင္ လုပ္ကုိင္သည့္ ကုိရဲက ဆုိသည္။ သူတုိ႔သည္ အခ်ိန္ပုိင္း လာေရာက္ သူမ်ားျဖစ္သည္။ လူႀကီးပုိင္းမ်ားအတြက္ မိမိကုိယ္ပုိင္ အလုပ္အကုိင္ႏွင့္ ျပႆနာ မရွိႏုိင္ေသာ္လည္း ေက်ာင္းေနအရြယ္ မိန္းကေလးမ်ား တည္းခုိခန္းႏွင့္ ဟုိတယ္မ်ားသုိ႔ သြားေရာက္ေနျခင္းကလည္း မိဘမ်ား အတြက္ ရင္ပူစရာျဖစ္ေနသည္။ တကၠသုိလ္ တတ္ေနေသာ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္း သားမ်ား အျခင္းျခင္း ခ်စ္ႀကဳိက္ၿပီး လိင္ကိစၥ ပါလာသည္ကလည္း မဆန္းေတာ့ပါ။

အေရွ႕ပုိင္း တကၠသိုလ္မွ သင္တန္းေရးရာ ဌာနမွဴးက ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား အခ်င္းခ်င္း စာသင္ခန္း အလြတ္မ်ားထဲတြင္ပင္ လိင္ဆက္ဆံမႈမ်ား ရွိေၾကာင္း ယမန္ႏွစ္က ထုတ္ေဖာ္ေျပာဖူးသည္။ ယင္း ဆရာက "မိန္းကေလးက အကဲြေတြ ၀တ္ထားတယ္။ အေကာင္ေတြက လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ပဲ။ အဲ့လုိ လုပ္ေနတုန္း ဖမ္းမိတာ ခဏခဏပဲ။ ဒါေၾကာင့္ အ၀တ္အစားေတြကုိ လံုလံုၿခဳံၿခဳံ၀တ္ဖုိ႔ စည္းကမ္းထုတ္ထားတာ" ဟု ဆုိသည္။

ဒဂံုတကၠသုိလ္တြင္ ေက်ာင္းတတ္ေရာက္ခဲ့ဖူးသူ သတင္းေထာက္တစ္ဦး "( ) တည္ခုိခန္းက က်ေနာ္ တုိ႔ေက်ာင္းသားေတြ ပုိက္ဆံေတြနဲ႔ ေဆာက္ထားေပါ့" ဟု ေျပာသည္။ ယင္းတည္းခုိခန္းသည္ ယခင္က သစ္သား အေဆာက္အဦးသာ ျဖစ္ေသာ္လည္း ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ား အသြားၿပီးေနာက္ပုိင္းတြင္ ယခုကဲ့သုိ႔ ကြန္ကရစ္ တုိက္ႏွင့္ ျဖစ္လာေၾကာင္း ယင္းက ေျပာျပသည္။ ထုိ႔အတူ အတန္းၿပီးခ်ိန္ႏွင့္ စာသင္ခန္း အလြတ္မ်ား ကလည္း စံုတဲြမ်ားအတြက္ လြတ္လပ္စြာ က်က္စားရာေနရာ မ်ား ျဖစ္ေနေၾကာင္း ယင္း သတင္းေထာက္ကဆုိသည္။ ၾကည္ျမင္တုိင္ၿမဳိ႕နယ္အတြင္းရွိ ဟုိတယ္တြင္ အလုပ္လုပ္ကုိင္သူ အျခား တစ္ဦးကေတာ့ "အျဖဴ၊ အစိမ္း ၀တ္ထားတဲ့ ေက်ာင္းသားနဲ႔ ေက်ာင္းသူ စံုတြဲႏွစ္တဲြ လာဖူးတယ္" ဟုဆုိ သည္။

စန္းစန္းကေတာ့ အသက္ ၂၇ ႏွစ္အရြယ္ ကုမၸဏီ ၀န္ထမ္းတစ္ဦးျဖစ္သည္။ သူမကေတာ့ သူမရည္းစားႏွင့္ ေနာက္တစ္ႏွစ္ခန္႔အၾကာတြင္ လက္ထပ္မည္ျဖစ္သည္။ ထုိကဲ့သို႔ လက္ထပ္မည္ျဖစ္သည့္ အတြက္လည္း လိင္ကိစၥကုိ လိုက္ေလ်ာလုိက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။ သူမ၏ သူငယ္ခ်င္းမ်ားတြင္လည္း လိင္မထပ္မီ အတူေနျခင္းမ်ားရွိေၾကာင္း ဆုိသည္။ မဂၤလာေဆာင္ရန္ အခက္အခဲရွိေနေသာ လူမ်ားအေနျဖင့္ ယခုကဲ့သုိ႔ လက္မထပ္ေသးမီ အတူေနျခင္းကလည္း ရေသ့စိတ္ေျဖ တစ္ခုျဖစ္လာသည္။

ရန္ကုန္ၿမဳိ႕တြင္ သမီးရည္းစား ခ်ိန္းေတြ႕ရန္ ပန္းၿခံမ်ား၊ အပန္းေျဖ စရာေနရာမ်ား ရွားပါးလာျခင္း လူငယ္ တုိ႔ကုိ ဟုိတယ္မ်ားသို႔ သြားလာစရာ လမ္းစျဖစ္ေနသည္။ ထုိ႔အတူ ဘာသာတရား၏ အဆံုးအမမွာလည္း ယခင္ကေလာက္ မရွိေတာ့ သျဖင့္ သမီးရည္းစားမ်ား ဘုရားသြား၊ ေက်ာင္းတတ္ ျပဳမႈလည္း ရွားပါးလာ သည္။ "ရုံးပိတ္ရက္နဲ႔ အခါႀကီး ရက္ႀကီးေတြမွာ အခန္းျပည့္တယ္။ ၾကားရက္ေတြကေတာ့ ဧည့္သည္ အ၀င္ နည္းတယ္" ဟု ၾကည္ျမင္တုိင္ၿမဳိ႕နယ္မွ တည္းခုိခန္း မန္ေနဂ်ာက ဆုိသည္။ ထုိသုိ႔ ပိတ္ရက္မ်ား နည္းတူ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ဟု ေခၚသည့္ Velintine Day ကလည္း မိန္းကေလးမ်ားကုိ ပန္းဦးေခၽြရာ ေန႔တပင္။ တည္းခုိခန္းႏွင့္ ဟုိတယ္ တုိ႔၏ ေစ်းႏႈန္းမ်ားမွာလည္း ၃၀၀၀၊ ၅၀၀၀၊ ၁၀၀၀၀၊ ၂၀၀၀၀၊ ၃၀၀၀၀ က်ပ္ခန္႔ အထိရွိသျဖင့္ လက္လွမ္းမီေသာ ေစ်းႏႈန္း မ်ားလည္းျဖစ္ သည္။ ေနရာတုိင္း လုိလုိတြင္ အခ်ိန္ပုိင္း တည္းခုိႏုိင္သည္။

ထုိ႔ျပင္ အျပာကားမ်ား၊ စာမ်ားကုိ ယခင္အခ်ိန္မ်ားကလုိ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ အင္တာနတ္တြင္ျဖစ္ေစ၊ လက္ကုိင္ဖုန္း အတြင္းျဖစ္ေစ ထည့္သြင္းၾကည့္ရႈႏုိင္လာျခင္းက ကာမစိတ္ကုိ အခ်ိန္မေရြးႏုိးဆြေပး လာၿပီျဖစ္ သည္။ ႏုိင္ငံျခားတြင္ေတာ့ သားသမီး အသက္ ၁၈ ႏွစ္ျပည့္ႏွင့္ လြတ္လပ္စြာေနထုိင္ ခြင့္ေပး ထားေသာ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ေတာ့ သားသမီး အိမ္ေထာင္ မက်မခ်င္းသည္ မိဘအုပ္ထိန္းမႈ လက္ေအာက္တြင္ သာရွိေသးသည္။ သုိ႔ရာတြင္ေတာ့ တစ္နယ္တစ္ေၾကးမွ လာေရာက္ အလုပ္လုပ္ ကုိင္သူမ်ား အေနျဖင့္ေတာ့ ၁၈ ႏွစ္ မျပည့္ခင္ကတည္းက မိဘ လက္မွ လြတ္ၿပီျဖစ္သည္။

ထုိသုိ႔နယ္မွ လာေရာက္အလုပ္လုပ္ကုိင္သူမ်ားအေနျဖင့္ အေဆာင္မ်ားတြင္ ေနၾကၿပီး အေဆာင္၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈမွာလည္း သတ္မွတ္ခ်ိန္တြင္း ျပန္မအိပ္ပါက တံခါးပိတ္လုိက္မည္သာျဖစ္သည္။ "ဆယ္နာရီ အေဆာင္ ပိတ္ခ်ိန္ပါ။ ျပန္မလာလဲ ကိစၥမရွိပါဘူး။ ကုိယ့္သားသမီးမွ မဟုတ္တာ။ သူ႔လြတ္လပ္ခြင့္နဲ႔ သူေပါ့" ဟု လမ္းမေတာ္ၿမဳိ႕နယ္အတြင္းရွိ အေဆာင္ဖြင့္ထားသည့္ အမ်ဳိးသမီးႀကီးက ေျပာသည္။ ရုံးပိတ္ရက္ မ်ားတြင္ သူမအေဆာင္ရွိ အမ်ဳိးသမီးအခ်ဳိ႕မွာ အမ်ဳိးအိမ္တြင္ သြားအိပ္သည္ဟု အေၾကာင္းျပကာ ျပန္မလာ တတ္ေၾကာင္း တဆက္တည္းေျပာသည္။ ယခင္ေခတ္ေဟာင္းက အေဆာင္မ်ားသည္ မိဘကုိယ္တုိင္ အေဆာင္ သုိ႔ လာအပ္၊ သားသမီး၏ အဆုိးအေကာင္းမ်ားကုိ မိဘထံသုိ႔ အေဆာင္မွဴးက အစီရင္ခံ၊ အေဆာင္မ်ားကလည္း စည္းကမ္းတင္းၾကပ္။ ထုိေခတ္သည္ က်န္ခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။

ထုိ႔အတူ နယ္မွ အလုပ္လာေရာက္လုပ္ကုိင္သူမ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းလာတတ္သူ အမ်ဳိးသမီးအခ်ဳိ႕မွာ ရည္း စားႏွင့္ တအိမ္ထဲ အတူေနျခင္းမ်ားလည္း ရွိလာသည္။ "ႏွစ္ေယာက္အတူတူအိမ္ငွားေနလုိက္ေတာ့ ၿပီးတာ ပဲေလ။ အဓိက ကေတာ့ မိဘေတြ မသိဖုိ႔ပဲ။ ဒါေပမဲ့ တကယ္ယူဖုိ႔ေတာ့ လုိတာေပါ့" နယ္မွလာသူ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးႏွင့္ အိမ္ငွားေနထုိင္သူ အသက္ ၂၅ ႏွစ္အရြယ္ ရန္ကုန္သား ကုိျပည့္စံုကေျပာသည္။ သုိ႔ရာတြင္ သူတုိ႔ အမွန္တကယ္ တရား၀င္ လက္ထပ္မည့္ ရက္ကုိေတာ့ သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္ မသိေသးေၾကာင္း ဆုိသည္။ ထုိသုိ႔ေသာ အေျခအေနေၾကာင့္ လူငယ္လူရြယ္မ်ားအဖုိ႔ လက္မထပ္မီ အတူအေနျခင္း ဆုိသည္မွာ မဆန္းေတာ့ ၿပီျဖစ္သည္။ ထုိသုိ႔ အတူေနျခင္းႏွင့္အတူ ကုိယ္၀န္မရေအာင္ လုပ္ကုိင္ရသည္မွာ လည္း နည္းလမ္းတစ္ခုျဖစ္သည္။

ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ေန႔ သမီးရည္းစားမ်ား၏ အေျခအေနမွာ Ecee2 မ်ား ေရာင္းအားေကာင္းေနျခင္းက လိင္ကိစၥကုိ မီးေမာင္း ထုိးျပလုိက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ Ecee2 ျဖန္႔ျဖဴးသူတုိ႔၏ အဆုိအရ တစ္လလွ်င္ ကဒ္ေရ ၃၀၀၀၀ ခန္႔ ရွိၿပီး သေႏၶတားေဆး ေနာက္တစ္မ်ဳိးျဖစ္သည့္ Pill 72 ကေတာ့ ကဒ္ေရ ၁၅၀၀၀ ခန္႔ရွိသည္။ လက္လီေဆး ဆုိင္မ်ားတြင္ေတာ့ တစ္ရက္လွ်င္ ကဒ္ေရ ၅ ကပ္မွ ၁၅ ကဒ္ရွိေၾကာင္း ဆုိၾကသည္။ ရန္ကုန္ၿမဳိ႕တြင္ တရား၀င္ေဆးဆုိင္ေပါင္း ခန္႔ရွိသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ရန္ကုန္ၿမဳိ႕တြင္ တလလွ်င္ အေရးေပၚ တားေဆး သံုးဆဲြၾကသူေပါင္း ၅ ေသာင္းေက်ာ္ရွိမည္ျဖစ္သည္။

ေဆးပညာအရ အမ်ဳိးသမီး ရာသီမလာမီ တစ္ပတ္၊ လာၿပီး တစ္ပတ္အတြင္း လိင္ဆက္ဆံပါက ပံုမွန္ အားျဖင့္ ကုိယ္၀န္မရတတ္ဟု ဆုိထားသည္။ ၾကားရက္မ်ားတြင္ လိင္ဆက္ဆံမိပါက Ecee2 ကဲ့သို႔ အေရးေပၚ သေႏၶတားေဆးကုိ ေသာက္ရန္ လုိမည္ျဖစ္သည္။ အခ်ဳိ႕က လိင္ဆက္ဆံတုိင္း ကြန္ဒံုးအ သံုးျပဳၾကေသာ္လည္း မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ ကြန္ဒံုးကုိ ျပည့္တန္ဆာမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံမွသာ အသံုးျပဳၾက သည္။ ဆရာ၀န္မ်ားက သေႏၶတားေဆးတုိင္းကုိ အားေပးျခင္းမျပဳဘဲ ကြန္ဒံုးသံုးျခင္းသာလွ်င္ လံုၿခဳံစိတ္ခ် ရေၾကာင္းေျပာသည္။ ထုိ႔ျပင္ အေရးေပၚ တားေဆးမ်ားမွာ ရာႏႈန္းျပည့္ကာကြယ္ေပးႏုိင္ျခင္း မရွိဘဲ ၇၉%မွ ၈၅% ထိသာ ကာကြယ္ေပးႏုိင္သည္ဟု ဆရာ၀န္တုိ႔က ေျပာသည္။

"သမီးရည္းစားဆုိေပမဲ့ ဘယ္လုိ ပုိးေတြ ရွိမလဲ မေျပာႏုိင္ဘူးေလ။ ဒါေၾကာင့္ ကြန္ဒံုးကုိ လိင္ဆက္ဆံတုိင္း သံုးတာ အေကာင္းဆံုးပါပဲ။ ကုိယ္၀န္လဲမရ၊ ေရာဂါလည္း မရေတာ့ဘူးေပါ့" ေနေဆးခန္းမွ ဆရာ၀န္က ေျပာ သည္။ သုိ႔ရာတြင္ လူငယ္တုိ႔၏ အဆုိအရ အလႊာျခားရင္ ကမၻာျခားသလုိ ခံစားရတယ္ ဟုဆုိကာ မိမိခ်စ္သူႏွင့္ေတာ့ ကြန္ဒံုး အသံုးျပဳမႈ နည္းပါးၾကသည္။ "ကုိယ္ရည္းစားနဲ႔ကေတာ့ စိတ္ခ်ရတယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ ကြန္ဒံုး မသံုးဘူး" ဟုိ အသက္ ၂၀ အမ်ဳိးသားက ေျပာသည္။ သုိ႔ေသာ္ မိန္းကေလး ကုိယ္၀န္ မရေအာင္ မည္ကဲ့သုိ႔ လုပ္ေဆာင္သည္ကုိေတာ့ သူမသိေၾကာင္းေျပာသည္။

ရည္းစားႏွင့္ လိင္ဆက္ဆံသည့္ အႀကိမ္ေရမ်ားသည့္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကေတာ့ တားေဆးထုိးျခင္းႏွင့္ တစ္ လေဆးေသာက္ျခင္းတုိ႔ကုိ ျပဳလုပ္ၾကသည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ တစ္လတားေဆးကုိ အသံုးျပဳၾကသည့္ အတြက္ ေဆးခန္း မ်ားတြင္ တစ္လခံ ထုိးေဆးမွာ အၿမဲလုိလုိျပတ္ေလ့ရွိေၾကာင္း ကမာရြတ္ၿမဳိ႕နယ္ရွိ ေန တံဆိပ္ ေဆးခန္းတစ္ခုက ဆုိသည္။ " တစ္လေဆးက ေရႊထက္ေတာင္ရွားတယ္" ယင္းေဆးခန္း ဆရာ၀န္ က ေျပာသည္။ သံုးလခံေဆးမ်ားမွာ ရာသီလာျခင္း မရွိသည့္အတြက္ အသံုးျပဳမႈနည္းပါးသည္။

တစ္လခံ ေသာက္ေဆး OK ကေတာ့ က်ပ္ေငြ ရာဂဏန္းျဖင့္ အလြယ္တကူရသျဖင့္ အေသာက္မ်ားၾက သည္။ သုိ႔ရာတြင္ ေန႔စဥ္ အခ်ိန္မွန္မွန္ေသာက္ရျခင္းကုိ အမ်ဳိးသမီးမ်ားက မႀကဳိက္ၾကေပ။ ထုိ႔ျပင္ ေသာက္ ေဆးေၾကာင့္ ဗုိက္အေခါက္ထူကာ ဗုိက္ပူလာေၾကာင္း ပံုမွန္ေသာက္သည့္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားက ဆုိသည္။ ယခုေနာက္ပုိင္းတြင္ ခႏၶာကုိယ္အတြင္း ပစၥည္းတစ္ခုခုထည့္ထားျခင္းျဖင့္ သေႏၶတားႏုိင္ေၾကာင္းလည္း သိရသည္။ အခ်ဳိ႕ကလည္း မိန္းမကိုယ္အတြင္း သေႏၶတားပစၥည္းကုိ ထည့္ထားၾကသည္။

အေရးေပၚတားေဆးသည္ မုဒိမ္းက်င့္ခံရေသာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ကာ ထုတ္လုပ္ ထားျခင္းျ ဖစ္ေသာ္လည္း ယခုအခါတြင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားအတြက္ မရွိမျဖစ္အေရး ပါလာၿပီျဖစ္သည္။ အေရးေပၚ တားေဆးကုိ တစ္ဘ၀လံုးတြင္ ၇ ႀကိမ္ထက္ ပိုမုိေသာက္မိပါက သားအိမ္ကုိ ထိခုိက္ၿပီးကေလးမရျခင္းႏွင့္ သားအိမ္ကင္ဆာကဲ့သို႔ ေရာဂါမ်ားကုိ ရရွိေစေၾကာင္း ဆရာ၀န္မ်ားက ဆုိၾကသည္။ တားေဆးမ်ားမွာ ဆုိးက်ဳိးမ်ားစြာ ရွိေသာ္လည္း ေဆး မေသာက္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာမည့္ အျခားဆုိးက်ဳိးတစ္ခုကုိေတာ့ လူတုိင္း ေၾကာက္ရႊံ႕ၾကသည္။

"ယူၿပီးလုိ႔ ကေလးရတာ ျပႆနာမရွိဘူး။ ကေလးရလုိ႔ မဂၤလာေဆာင္လုိက္ရရင္ ေခြးျဖစ္ၿပီ။ ဒီေခတ္မွာ ကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ ကုန္က်စရိတ္က နည္းတာမဟုတ္ဘူး" ဟု အသက္ ၂၄ ႏွစ္အရြယ္ မေနၿခည္က ဆုိသည္။ ေဆးမေသာက္ျခင္းေၾကာင့္ ကုိယ္၀န္ရရိွလာပါကလည္း တနည္းနည္းျဖင့္ ဖ်က္ခ်ၾက သည္။ ယခင္ေခတ္ကကဲ့သုိ႔ အရပ္လက္သည္ျဖင့္ ထီးရုိးကုိ သားအိမ္ထဲ ထည့္ေမႊျခင္း မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ေဆး ထုိးျခင္း၊ ေဆးေသာက္ျခင္းႏွင့္ ေလဆုတ္ျပႊန္ျဖင့္ ဖ်က္ခ်ျခင္း တုိ႔ကုိ ျပဳလုပ္ႏုိင္ေသာ္လည္း အႏၱရာယ္ ကေတာ့ ရွိေနဆဲျဖစ္သည္။

မည္သုိ႔ဆုိေစ လိင္ဆက္ဆံျခင္းသည္ ရွက္စရာေကာင္းသည္ဟု လူတုိင္းက ဆုိၾကေသာ္လည္း က်ားမမေရြး ႀကဳိက္ႏွစ္သက္ေသာ ကိစၥျဖစ္ကုိေတာ့ ကမၻာႀကီးတြင္ လူဦးေရတုိးပြားလာျခင္းက သက္ေသတည္လ်က္ ရွိသည္။ သိပၸံအယူအဆကလည္း လိင္ကိစၥသည္ လူတုိ႔၏ အေျခခံလုိအပ္ခ်က္ျဖစ္သည္ဟု ဆုိသည္။ ေနာင္ႏွစ္မ်ားစြာ မၾကာမီ ျမန္မာျပည္၌လည္း သမီးရည္းစားမ်ား လိင္ဆက္ဆံသည့္ အေလ့အထကုိ လက္မ ခံျခင္ဘဲ လက္ခံလာရေတာ့မည္ျဖစ္သည့္အတြက္ သမီးရွင္မ်ားအေနျဖင့္ စုိးရိမ္ေနၾကရၿပီျဖစ္သည္။

ေယာကၤ်ားေလးမ်ားအေနျဖင့္လည္း ယေန႔အခ်ိန္အထိ အပ်ဳိစင္ကုိသာ အိမ္ေထာင္ျပဳလုိသည့္ စိတ္ရွိၾကေ သာ္လည္း အပ်ဳိစင္ဘ၀ကုိ ေယာကၤ်ားေလးမ်ားကပင္ ယူသြားျခင္းျဖစ္သည္။ ေနာက္မ်ဳိးဆက္ တစ္ခု တြင္ေတာ့ ေယာကၤ်ားေလးမ်ား အပ်ဳိစင္ကုိ တန္ဖုိးထားေတာ့မည္မဟုတ္ေပ။ ထုိ႔အတြက္ လက္မထပ္မီ လိင္ဆက္ဆံျခင္းမွာ သာမန္ကိစၥတစ္ခုသာ ျဖစ္သြားပါလိမ့္မည္။ လိင္မထပ္မီ လိင္ဆက္ဆံျခင္းကုိ ပိတ္ ပင္ၾကမည္လား၊သုိ႔မဟုတ္ လက္ခံနားလည္ေပးမည္လားကေတာ့ အျငင္းပြားပြယ္ ကိစၥတစ္ခု အျဖစ္ ေနာက္ဆယ္စုႏွစ္ တစ္စုေက်ာ္ထိ ဆက္ရွိေနဦးပါမည္။

စန္းစန္းတစ္ေယာက္ ေဆးႏွစ္လံုးေသာက္ၿပီးၿပီျဖစ္သည့္အတြက္ သူမကုိယ္ သူမ စိတ္ခ်သြားၿပီျဖစ္သည္။ မေန႔က ရုံးပိတ္ရက္တြင္ သူမရည္းစားႏွင့္ ခ်စ္ရည္လူးခဲ့သည္မ်ားကုိ စိတ္ကူးယဥ္ေနပါလိမ့္မည္။ ညေနတြင္ ရုံးဆင္းခ်ိန္တြင္ သူမရည္းစားႏွင့္ ရုိးရုိးသားသား ေတြ႕ၾကမည္ျဖစ္သည္။ သူမသည္ ယေန႔ေခတ္ မိန္း ကေလး တစ္ဦးျဖစ္သည္။
From : ..စကၤာပူဖီးလ္


Credit to myanmar express

Read more »

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

0 Comments

Tags: ေဆာင္းပါး

ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အဂတိလုိက္စားတဲ့ အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေၾကာင့္သာမက၊ မလုံေလာက္ တဲ့ ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီ အေထာက္အပံ့ေပးေရး အေနအထား ေအာက္က ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ က်န္းမာေရးစနစ္မွာ ၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ခ်ိဳ႕တဲ့အားနည္းတဲ့ ျပႆနာေတြ ရွိေနပါတယ္။ ေနာက္ဆုံး ကုလသမဂၢ ကေလးမ်ား ရန္ပုံေငြအဖြဲ႔က ဦးေဆာင္တဲ့ ကေလးေတြအတြက္ အာဟာရေထာက္ပံ့ေရး အစီအစဥ္က တဘက္တလမ္းကေန ဒီျပႆနာကို ေျဖရွင္းရတဲ့အထဲမွာ ပါ၀င္လာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လုိအပ္ခ်က္ေတြ အႀကီးအက်ယ္ ရွိေနတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း AP သတင္းကို အေျခခံျပီး မမိုးျဖဴ တင္ျပထားပါတယ္။

႐ိုးသားစင္ၾကယ္တဲ့ မ်က္ႏွာေလးေတြ ပိုင္ဆိုင္ထားၾကေပမဲ့ နံ႐ိုးေတြ ေပၚေနေအာင္ ပိန္လီွေနတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ ပိုင္ရွင္ေလးေတြကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ဆင္းရဲတဲ့ လူေန ရပ္ကြက္ေတြမွာ ေတြ႔ရတဲ့ ကေလးေလးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတ၀ွမ္းမွာ ေထာင္ေသာင္းခ်ီတဲ့ ကေလးငယ္ေတြဟာ အာဟာရခ်ိဳ႕တဲ့တဲ့ ေ၀ဒနာ ခံစားေနၾကရ ပါတယ္။ စုစုေပါင္း ကေလးဦးေရရဲ႕ သံုးပံုတပံုေက်ာ္က အာဟာရ ခ်ိဳ႕တဲ့လို႔ ႀကီးထြားမႈ ေႏွးေကြးတဲ့ ေ၀ဒနာ ခံစားေနၾကရတာပါ။ အဂတိ လိုက္စားမႈနဲ႔ အစိုးရ စီမံ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ခၽြတ္ေခ်ာ္ မွားယြင္းမႈေတြ ေပါင္းလိုက္တဲ့အခါ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ကမၻာေပၚမွာ လူထုက်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ အညံ့ဖ်င္းဆံုး တိုင္းျပည္ေတြထဲမွာ ေရွ႕ဆံုးက ပါလာပါတယ္။ အတိအက် ေျပာရရင္ ကမၻာ့ က်န္းမာေရးအဖြဲ႔ရဲ႕ အညံ့ဆံုး လူထုက်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈစနစ္ ရွိတဲ့ ႏုိင္ငံစာရင္းမွာ ျမန္မာက ဒုတိယ စြဲပါတယ္။

ဒီလို အေျခအေနမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံက ကေလးေတြကို အကူအညီေပးေနတဲ့ အဖြဲ႔တခုက ယူနီဆပ္ဖ္ (UNICEF) လို႔ေခၚတဲ့ ကမၻာ့ကေလးငယ္မ်ား ရန္ပံုေငြအဖြဲ႔ ပါ။ ဧရာ၀တီ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚမွာ ေတြ႔ရတဲ့ ယိုယြင္းပ်က္စီးေနတဲ့ ေက်းလပ္က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈဌာန တခုကို ၾကည့္ရင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကမၻာႀကီးက ေမ့ထားၾကတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈရဲ႕ ဆင္းရဲခ်ိဳ႕တဲ့ ညံ့ဖ်င္းမႈေတြကို ေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ လွ်ိဳ႕၀ွက္တဲ့ ျမန္မာစစ္အာဏာရွင္ အစိုးရေဟာင္းက စစ္အသံုးစရိတ္ တခုကိုပဲ ဦးစားေပးၿပီး တိုင္းျပည္ လူထုအေရးအတြက္ သံုးစြဲ ေဆာင္ရြက္ရမယ့္ ကိစၥေတြကိုု ရာစုႏွစ္ တ၀က္ေလာက္ၾကာေအာင္ လစ္လ်ဴ႐ႈ ထားခဲ့တာပါ။

၂၀၀၈ ခုႏွစ္က က်န္းမာေရးဘက္မွာ လူတေယာက္အတြက္ ပ်မ္းမွ် တေဒၚလာ ဒါမွမဟုတ္ က်ပ္ ၈၀၀ ထက္ နည္းၿပီးေတာ့ ျမန္မာအစိုးရက သံုးစြဲခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ ကမၻာေပၚမွာ ကုိယ့္ျပည္သူအတြက္ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ေနရာမွာ အဖ်င္းဆံုး က်န္းမာေရးစနစ္လို႔ ေျပာရမွာပါ။ အခုလို ေငြေၾကးေဆး၀ါး အေထာက္အပံ့ ခ်ိဳ႕တဲ့လွေပမဲ့ ကိုယ္တတ္ႏိုင္သမွ် က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈေပးဖို႔ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဆင္းရဲသားေတြကို ေန႔စဥ္ ေဆးကုသၿပီး က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈေတြ လုပ္ေပးေနပါတယ္။ သူတို႔ေတြဟာ ရရာ ယာဥ္တစီးကို တား စီး၊ ဒါမွမဟုတ္လည္း လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး လူနာေတြဆီအေရာက္ သြားၾကရပါတယ္။ အမ်ိဳးသား အာဟာရ က်န္းမာေရးအဖြဲ႔နဲ႔ ေပါင္းၿပီးေတာ့ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ေမလတုန္းက ယူနီဆပ္ဖ္ က ဧရာ၀တီ၊ သာေပါင္း ၿမိဳ႕နယ္မွာ ေျခာက္လနဲ႔ သံုးႏွစ္ၾကား ကေလး ၃ ေထာင္ေလာက္ကို အာဟာရ ေထာက္ပံ့ေရး လုပ္ငန္း စခဲ့ပါတယ္။

ဒီေဆးခန္းေလးမွာရွိတဲ့ ၁၀ ေယာက္မျပည့္တဲ့ သူနာျပဳေတြဟာ ရြာေပါင္း ၁၅ ရြာက လူ ၃ ေထာင္ေလာက္ကို လွည့္ၿပီးေတာ့ ေဆးကုရတာပါ။ သန္ေကာင္ အပါအ၀င္ ေရာဂါ ပိုး အႏၱာရာယ္နဲ႔ ႀကံဳေနရတဲ့ ဒီေဒသမွာ ကေလး မီးဖြားေပးတာ၊ ကာကြယ္ေဆး ထိုးေပးတာ အျပင္ ၀က္သက္၊ ငွက္ဖ်ားနဲ႔ အာဟာရ ခ်ိဳ႕တဲ့ တဲ့ ေရာဂါေတြကိုပါ သူတို႔ ေစာင့္ေရွာက္ ကုသေပးရတာပါ။ ကေလးငယ္ေတြ၊ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ အေမေတြမွာ ေသြးအားနည္း ေရာဂါ အျဖစ္မ်ားတာေၾကာင့္ ဆီးျဖဴကြင္း ရြာ က်န္းမာေရး လုပ္သားေတြက ႏွစ္လနဲ႔ သံုးႏွစ္ၾကား ကေလးငယ္ေတြကို အာဟာရ အားျဖည့္တာေတြ ေ၀ငွရပါတယ္။ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚမွာ ျဖစ္ေလ့ရွိတဲ့ ေရလႊမ္းမိုးမႈက ေသြးအားနည္း ေရာဂါ ျဖစ္ေစတဲ့အေၾကာင္း တခုပါလို႔ ယူနီဆပ္ဖ္ က အဟာရဆိုင္ရာ အထူးကုဆရာ၀န္ ေဒါက္တာ ေက်ာ္၀င္းစိန္က အခုလို ေျပာပါတယ္။

“တကုိယ္ရည္ သန္႔ရွင္းမႈနဲ႔ ေရသန္႔ရွင္းမႈ လိုအပ္တဲ့ ျပႆနာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီေဒသမွာ ေရႀကီးတာကလည္း မၾကာခဏ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ေရသန္႔ရဖို႔ အခက္အခဲ ရွိတဲ့အခါ တကိုယ္ရည္ သန္႔ရွင္းဖို႔ ခက္သလို ကူးစက္ေရာဂါ ပိုးေတြ ရွိလာၿပီး ေသြးအားနည္း ေရာဂါ လည္း ျဖစ္လာပါတယ္။”

ဆင္းရဲလြန္းလို႔ အစား ၀ေအာင္ မစားရတာ၊ အေမႏို႔ မတိုက္ႏုိင္တာ စတဲ့ ျပႆနာေတြေၾကာင့္ အာဟာရ ခ်ိဳ႕တဲ့လာတယ္ လို႔လည္း သူက ရွင္းျပပါတယ္။

“အဓိက အခ်က္ကေတာ့ သံုးခု ရွိပါတယ္။ နံပါတ္ တစ္၊ အစားအစာ မလံုေလာက္တာ။ နံပါတ္ ႏွစ္၊ ေရာဂါ ပ်ံ႕ပြားတာ။ နံပါတ္သံုး ကေတာ့ အေရးႀကီးဆံုးပါပဲ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ကေလးကို မိခင္ႏို႔ တိုက္ႏႈန္းက သိပ္နည္းပါတယ္။ ျဖည့္စြက္ အာဟာရ ေကၽြးတာကလည္း အရမ္းနည္းပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကေလးေတြမွာ အာဟာရ ခ်ိဳ႕တဲ့ၾကပါတယ္။”

ယူနီဆပ္ဖ္ ရဲ႕ ျဖည့္စြက္ အာဟာရထုပ္ထဲမွာ ဗိုက္တာမင္နဲ႔ သတၳဳဓာတ္ေတြ ပါတာေၾကာင့္ သံဓာတ္နဲ႔ တျခား လိုအပ္တဲ့ အာဟာရ ခ်ိဳ႕တဲ့မႈေတြကို ကာကြယ္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ခုလို ျဖည့္စြက္ အာဟာရထုပ္ေတြ ေ၀ေပးၿပီးတဲ့အခါ အာဟာရ နည္းလို႔ ကေလးေတြ ေနမေကာင္းျဖစ္တဲ့ႏႈန္း သိသိသာသာ က်သြားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ကေလးေတြ အာဟာရ မျပည့္တဲ့ျပႆနာ ကို ေျဖရွင္းႏိုင္ဖို႔ အေရးႀကီး လိုေသးတယ္၊ ျဖည့္စြက္ အာဟာရ ရဖို႔ေနေနသာသာ၊ ပံုမွန္ ထမင္း ႏွစ္နပ္စားဖို႔ေတာင္ မနည္း ႐ုန္းကန္ေနၾကရတာပါလို႔ ဆရာ၀န္တေယာက္က ခုလို ရွင္းျပပါတယ္။

“အဓိက ကေတာ့ အာဟာရ ျပည့္၀ေအာင္ သားငါး၊ အသီးအရြက္ အဲဒါေတြ သူတို႔ မစားႏိုင္ဘူး။ အာဟာရ ျပည့္၀ဖို႔ထက္ စားေရး၀တ္ေရး ေနေရးက အဓိက အခက္အခဲ ရွိတယ္။”

၂၀၀၉ ခုႏွဟ္တုန္းက အိမ္နီးခ်င္း ကေမၻာဒီးယား၊ ဗီယက္နမ္၊ လာအိ္ု ႏုိင္ငံက ျပည္သူ တဦးခ်င္း ဟာ ႏုိင္ငံတကာ အကူအညီ ၂၄ ေဒၚလာကေန ေဒၚလာ ၅၀ ေလာက္ ရေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ က ၇.၅ ေဒၚလာေလာက္ပဲ ရခဲ့တာပါ။ အခုေတာ့ အဲဒီ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ကိုယ့္ဖာသာ ပိတ္ထားခဲ့တဲ့ တံခါးကို ဖြင့္လိုက္ပါၿပီ။ ႏုိင္ငံတကာ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔မႈေတြ ေျဖေလွ်ာ့ၿပီး အေမရိကန္ သမၼတ အုိဘားမားလည္း အလည္အပတ္ ေရာက္လာခဲ့ပါၿပီ။ ဆိုေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ သမိုင္း စာမ်က္ႏွာသစ္ တကယ္ စၿပီး လူထုလည္း က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ ပိုရလာမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္။


Copy From VOA Burmese

Read more »

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

0 Comments

Tags: ဗဟုသုတ, လူမႈေရး, ေဆာင္းပါး

ျမန္မာလူမ်ဳိးတုိ႔၏ ဗီဇ စိတ္ရင္းသည္ အလြန္ ယဥ္ေက်းသည္။ ႐ိုးသားသည္။ သနားၾကင္နာ တတ္သည္။ ႐ိုင္းပင္းကူညီ တတ္သည္။

ွဴဒါန္းခ်င္သည္။ ေပးကမ္း စြန္႔ႀကဲခ်င္သည္။ လမ္းေဘးမွာ အရိပ္ရ သစ္ပင္ စိုက္သည္။ ေသာက္ေရခ်မ္းစင္ တည္သည္။

သာလာယံဇရပ္ ေဆာက္သည္။ ေရတြင္းတူးသည္။ စတုဒီသာ ေကြၽးသည္။ ဒီလုိ လုပ္တာေတြဟာ မိမိ၏ကိုယ္က်ဳိးအတြက္ မဟုတ္၊ အယုတ္အလတ္ အျမတ္မေရြး လူသားအားလံုး အတြက္သာျဖစ

္သည္။ ျမန္မာတုိ႔၏ ဗီဇစိတ္ရင္းသည္ အလြန္ေကာင္းသည္။ မြန္ျမတ္သည္။

ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႔၏ ႐ိုးရာယဥ္ေက်းမႈ စ႐ိုက္ေတြထဲက လမ္း ေဘးမွာ အရိပ္ရ သစ္ပင္ စိုက္ျခင္း၊ သာလာယံ ဇရပ္ ေဆာက္ျခင္း၊ ေရတြင္းတူးျခင္း၊ ေရကန္ တူးျခင္းေတြသည္ လူသားေတြ အတြက္ သာမက တိရစၦာန္ေတြ အတြက္ပါ ရည္ရြယ္တာျဖစ္သည္။ လူသား ႏွင့္ သတၱဝါမ်ား အရိပ္ခို နားၾကပါေစ၊ ေရေသာက္ၾကပါေစ ဆုိသည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖစ္သည္။

ဒီေစတနာကို နက္နက္နဲနဲ ခံစား နားလည္ ၾကည့္ပါက ျပဳလုပ္ တည္ေဆာက္သူတုိ႔၏ စိတ္ရင္း ေစတနာကို သိ ႏိုင္သည္။ အလြန္ေလးစား ၾကည္ညဳိစရာ ေကာင္းသည္။

ကြၽန္ေတာ္ငယ္ငယ္ အရြယ္၊ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္း ေျခာက္ ဆယ္ေက်ာ္က ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ေဒသမွာ တစ္ေနရာမွ တစ္ေနရာသို႔ ခရီး သြားလွ်င္ ေျခလ်င္သြားၾကရသည္။ အဆင့္အျမင့္ဆံုး ယာဥ္ရထားက ႏြားလွည္းျဖစ္သည္။ အဂၤလိပ္မင္း ေဖာက္လုပ္ ခဲ့သည့္ ေမာ္ေတာ္ ကားလမ္းသည္ ေရာင္စံုသူပုန္တုိ႔ အုပ္စိုးရာ နယ္ေျမအတြင္း က် ေရာက္ေနသည့္အတြက္ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ အသြားအလာ မရွိေတာ့ဘဲ ႏြားလွည္းပဲ သြားလုိ႔ရသည့္ လမ္းျဖစ္ခဲ့သည္။

အဲဒီလမ္းကိုပဲ ေဒသခံ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူမ်ား အသံုးျပဳခဲ့ၾကရသည္။ ၿမိဳ႕ကိုသြားၾကသည့္ ေဈးေရာင္း ေဈးဝယ္၊ ကြၽဲ၊ ႏြားကုန္သည္ႏွင့္ အလွဴအတန္းပဲြလမ္း သဘင္က ပင့္ဖိတ္လုိ႔ၾကြၾကသည့္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားပါ ေျခ လ်င္ၾကြၾကရသည္။

အေျမာ္အျမင္ ႀကီးမားသည့္ အဂၤလိပ္မင္း အစိုးရႏွင့္ ေရွးေခတ္ ျမန္မာလူႀကီးမ်ားက လမ္းေဘး ဝဲယာမွာ အရိပ္ရ သစ္ပင္ႀကီးေတြ စိုက္ခဲ့ၾကသည္။ ကုကၠိဳပင္ႀကီးေတြ၊ ပိေတာက္ပင္ႀကီးေတြ ျဖစ္သည္။ အသီးႏွင့္ အပြင့္ပါ စားသံုးလုိ႔ ရသည့္ သရက္ပင္ႀကီးေတြႏွင့္ ေသာ္ ကပင္ေတြ၊ လက္ပံပင္ေတြပါ စိုက္ခဲ့ၾကသည္။ ေဆာင္းအဝင္၊ ေႏြ အကူး ရာသီေတြမွာ ရဲရဲနီေအာင္ ပြင့္ၾကသည့္ ေသာ္က၊ ေပါက္ႏွင့္ လက္ပံေတြ ေကာက္ယူလို႔ မကုန္၊ စားသံုးမကုန္ ရွိခဲ့ၾကသည္။ ေဖြး ေဖြးျဖဴသည့္ သခြပ္ေတြ ပင္လံုးညြတ္ ပြင့္ၾကသည္။ ခရီးသြား ရဟန္း ရွင္လူမ်ား အရိပ္ခုိ နားေနလုိ႔ရသည့္ သစ္ပင္ႀကီးေတြ ရွိခဲ့တာကို မွတ္ မိေသးသည္။

ရြာႏွင့္ေဝးသည့္ ေနရာက လမ္းေဘးမွာ သာလာယံ ဇရပ္ ေဆာက္ထားၾကသည္။ အမိုးႏွင့္ အကာသံုးဖက္သာ ရွိသည့္ အေဆာက္အအံုျဖစ္သည္။ ပ်ဥ္ခင္း၊ ပ်ဥ္ကာၿပီး သြပ္မိုးထားသည္။

ခရီးသြားမ်ား အိပ္စက္ နားေနလုိ႔ ရေအာင္အထိ ရည္ရြယ္ၿပီး ေဆာက္ ေပးထားတာျဖစ္သည္။ ဇရပ္အနီးမွာ ေရခ်ဳိတြင္း တူးေပးထားသည္။ ေက်ာက္ေဂြခ်ၿပီး စက္သီးတပ္ႀကိဳးျဖင့္ ဆြဲခပ္လုိ႔ရသည့္ ေရပံုးပါ အသင့္ ျပဳလုပ္ ေပးထားသည္။

သာမည ေစတနာမဟုတ္၊ မိမိအက်ဳိး မပါ၊ ေမာပန္းလာသူေတြ နားၾကပါေစ၊ ေရေအးေအး ေသာက္ၾကပါ ေစဆုိသည့္ ေစတနာသာျဖစ္သည္။ ျမန္မာဆုိတာ တကယ္စိတ္ရင္း ေစတနာ ေကာင္းခဲ့သည့္ လူမ်ဳိးျဖစ္သည္ဆုိတာကို သက္ေသျပခဲ့ သည့္ သာဓကေတြျဖစ္သည္။

အဲဒီလုိ ျဗဟၼစိုရ္ တရားျဖင့္ ေနထုိင္ခဲ့ၾကသည့္ ျမန္မာလူမ်ဳိး တုိ႔ရဲ႕ ေကာင္းမြန္တဲ့ ဗီဇစ႐ိုက္ေတြကို အာဏာရွင္ အုပ္ခ်ဳပ္သူ တစ္စု က စနစ္တက် ဖ်က္ဆီးပစ္တာ ခံခဲ့ရသည္။ မိမိတုိ႔ အာဏာတည္ၿမဲ ဖို႔၊ မိမိတို႔ ခ်မ္းသာဖို႔ အတြက္ ထင္ရာစိုင္းသည့္ အုပ္ခ်ဳပ္သူ အာဏာ ရွင္က သူလုပ္ခ်င္တာလုပ္သည့္ စီးပြားေရးစနစ္ကို စမ္းသပ္ လုပ္ကိုင္ ခဲ့သည္။

တုိင္းျပည္ ဆင္းရဲၿပီး ျပည္သူေတြ စ႐ိုက္ ပ်က္ခဲ့ရသည္။ ျပည္ သူေတြဆင္းရဲၿပီး စားဝတ္ေနေရး က်ပ္တည္း လာသည့္အခါ အက်င့္ စာရိတၱ ပ်က္လာသည္။ အၿမီးက်က္ အၿမီးစား၊ ေခါင္းက်က္ ေခါင္း စား၊ ဘယ္သူေသေသ ငေတမာလွ်င္ ၿပီးေရာ စိတ္ေတြ ေမြးလာၾကသည္။
မြန္ျမတ္ ေကာင္းမြန္သည့္ ဗီဇစ႐ိုက္ေတြကို ဖ်က္ဆီး ခံလုိက္ရ သည့္အခါ ႐ိုးသားခဲ့ၾကသည့္ ျပည္သူေတြဟာ သူခိုး၊ ဓားျပေတြ ျဖစ္လာသည္။

လမ္းေဘးက အရိပ္ရ သစ္ပင္ႀကီးေတြ ခုတ္လွဲ ခံရ သည္။ သာလာယံဇရပ္က ပ်ဥ္ခြာ၊ သြပ္ခြာ၊ တုိင္ခြၽတ္ ယူၾကသည္။ ေရခ်ဳိ တြင္းထဲ အမႈိက္ပစ္ ထည့္သည္။ စိတၱသုခ ေရခ်မ္းစင္က ေသာက္ေရ အိုးႏွင့္ ေသာက္ေရခြက္ကို အိမ္မွာသုံးရန္ ယူသြားၾကသည္။ ျပည္သူ႔ ဝန္ထမ္းေတြက ျပည္သူ႔ဝန္ကို မထမ္းေတာ့ဘဲ တုိင္းျပည္ဘ႑ာကို ခိုးၾကသည္။

ျပည္သူ႔အသက္ႏွင့္ အိုးအိမ္ကို ကာကြယ္ရမည့္ လက္ နက္ကိုင္အဖြဲ႕က ဓားျပအႀကီးစားေတြ ျဖစ္သြားၾကသည္။ ႏွေျမာစရာ ေကာင္းလိုက္တာ၊ ရွက္စရာ ေကာင္းလိုက္တာ၊ တုိင္းျပည္အတြက္ နစ္နာလုိက္တာဟု ေတြးမိပါသည္။ အစဥ္အလာ ေကာင္းခဲ့သည့္ မိေကာင္းဖခင္ သားသမီးေတြနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားခဲ့တဲ့ ဝန္ထမ္းအဖြဲ႕ အစည္းေတြႏွင့္ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဗီဇစ႐ိုက္ေကာင္းေတြကို အာဏာရွင္ က သူ႔အာဏာတည္ၿမဲဖုိ႔အတြက္၊ သူလုပ္ခ်င္တာ လုပ္ဖုိ႔အတြက္ စနစ္တက် ဖ်က္ဆီးပစ္တာ ခံခဲ့ရသည္။

မိမိအုပ္ခ်ဳပ္မည့္ တုိင္းျပည္မွာ လူေတာ္ေတြ၊ ပညာတတ္ေတြ မရွိမွ တုိင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ရတာ လြယ္ကူသည္ ဆုိသည့္ အေတြး အေခၚ ရွိသည့္အတြက္ လူေတာ္ေတြ ကိုယ့္တုိင္းျပည္မွာ ကိုယ္မေန ႏုိင္ေအာင္ လုပ္ပစ္ခဲ့သည္။ ပညာေရးကို အဆင့္အတန္း မရွိေအာင္ လုပ္ပစ္လုိက္သည္။ ငါးႏွစ္မွ် အသည္းအသန္ ႀကိဳးစားရသည့္ ဝိဇၨာ ဘြဲ႕ကို ေက်ာင္းေျပးရင္း သံုးႏွစ္မွ် ေန႐ံုျဖင့္ ဘြဲဲ႕ေပးလုိက္ၿပီး ေက်ာင္း ႏွင့္ ေဝးကြာသြားေအာင္ လုပ္ပစ္ခဲ့သည္။ ေက်ာင္းသားေတြ စုစည္း မရေအာင္၊ အလွမ္းေဝးသည့္ ေဒသေတြမွာ ျပန္႔က်ဲေနေအာင္ စနစ္ တက် ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။

အစိုးရ ဝန္ထမ္းေတြ ႏုိင္ငံေရး မလုပ္လွ်င္ၿပီးေရာ က်န္တာ လုပ္ခ်င္တာလုပ္ ဆုိသည့္ သေဘာျဖင့္ လႊတ္ေပးထားၿပီး မ်က္စိ မွိတ္ေနသည္။ အက်င့္ပ်က္ ဝန္ထမ္းေတြ ျဖစ္ေအာင္ တမင္လႊတ္ ေက်ာင္းထားခဲ့သည္။ စားခ်င္သလုိ ဝင္စား၊ ဆြဲစားတာကို သိေနခဲ့ သည္။ ၾကည့္ေနခဲ့သည္။ ႏုိင္ငံေရး လုပ္လွ်င္ျဖစ္ေစ၊ မိမိကိုအာခံ လွ်င္ျဖစ္ေစ၊ စားမႈ၊ ဝါးမႈေတြျဖင့္ အေရးယူႏုိင္ေအာင္ စနစ္တက် မွတ္တမ္း တင္ထားၿပီးျဖစ္သည္။ အာဏာရွင္ကို အာခံသည့္ေန႔မွာ အက်င့္ပ်က္မႈျဖင့္ အေရးယူ ခံရေတာ့မည္ျဖစ္သည္။ အက်င့္ပ်က္ေန သည့္ ဝန္ထမ္းသည္ အာဏာရွင္ အႀကိဳက္ လုိက္လုပ္ေပးေနရေတာ့ သည္။

က်က္သေရ မဂၤလာရွိသည့္ ဒီမိုကေရစီ ႏုိင္ငံေရးအ႐ုဏ္ဦး ကာလမွာပင္ ျမန္မာတုိ႔၏ မြန္ျမတ္ ေကာင္းမြန္သည့္ ဗီဇစ႐ိုက္ေတြ ငုပ္လွ်ဳိးေနရာမွ ေခါင္းေထာင္ထလာၿပီဟုယူဆရသည့္ မဂၤလာ သတင္းတစ္ပုဒ္ကို ၾကားသိ လိုက္ရသည္။ ျမန္မာ့စိတ္ရင္းက ဒီ အတုိင္းသာ ျဖစ္သည္လုိ႔ ယံုၾကည္သည္။

၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ႏုိဝင္ဘာလ ၁၅ ရက္ ၾကာသပေတးေန႔ နံနက္ က မလႊကုန္းဘူတာပလက္ေဖာင္းေပၚမွာ အသက္ ၁၉ ႏွစ္သာရွိ ေသးသည့္ မခင္သႏၲာေဌးကေလးမီးဖြားသည္။ ခင္သႏၲာေဌးသည္ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသူျဖစ္သည္။ အဘြားအိုႏွင့္အတူေနရသူျဖစ္သည္။ ခင္ပြန္းကလည္း ေန႔ေစ့လေစ့ဗုိက္ႀကီးသည္ဇနီးကိုထားခဲ့ျပီး ပိုက္ဆံ ရွာဖုိ႔ ခရီးထြက္ ေနရသည္။ ဗုိက္ႀကီးသည္ကလည္း ႀကံဳရာက်ပန္း လုပ္ၿပီး ပိုက္ဆံရွာရန္ သြားဖို႔ အတြက္ ရထား ေစာင့္ေနစဥ္ ဗိုက္နာ လာတာ ျဖစ္သည္။

ဗုိက္ႀကီးသည္ မိန္းကေလး ဗိုက္နာလုိ႔ ငိုညည္း ေနသည့္အခါ ခရီးသည္ အမ်ဳိးသမီးေတြႏွင့္ ေဈးသည္ အမ်ဳိးသမီးေတြက ဝိုင္းအံု လာၾကၿပီး ေဖးမ ကူညီၾကသည္။ ကေလးထြက္ခ်င္လို႔ ေရႁမႊာေပါက္ၿပီ ဆုိသည့္အခါ ရရာ အဝတ္ေတြျဖင့္ ပတ္ကာၿပီး မီးေနခန္းေလးျဖစ္ ေအာင္ ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာပင္ လုပ္လုိက္ၾကသည္။ အေတြ႔အႀကံဳ ရွိသည့္ ေဈးသည္ ေဒၚျမျမၾကည္က ဦးေဆာင္ၿပီး မခင္သႏၲာေဌး၏ သမီးဦးေလးကို ေမြးဖြားေပးလိုက္ၾကသည္။ ဘူတာ႐ံုက လက္မွတ္ ေရာင္း ဝန္ထမ္း ကိုႏုိင္ဝင္းက က႐ုဏာေၾကး အလွဴခံရာ ခရီးသည္ ေတြႏွင့္ ေဈးသည္ေတြက ထည့္ဝင္ လွဴဒါန္းၾကတာ ၅၃၀၀၀ ရသည္။ မိခင္ မခင္သႏၲာေဌးႏွင့္ ေမြးကင္းစ သမီးေလးတုိ႔ကို အိမ္တုိင္ရာေရာက္ လုိက္ပို႔ လုိက္ၾကသည္။ အဲဒါျမန္မာ့စိတ္ရင္းျဖစ္သည္။

ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႔၏ ပင္ကို စိတ္ရင္းေကာင္း၊ ဗီဇစ႐ိုက္ေကာင္း ေတြသည္ အာဏာရွင္၏ စနစ္တက် ဖ်က္ဆီးျခင္း ခံရလို႔ ႏွစ္ေပါင္းငါးဆယ္မွ် ပ်က္စီး ေနခဲ့ရေသာ္လည္း ဒီမုိကေရစီ အနံ႔အသက္ ရလာသည္ႏွင့္တစ္ၿပိဳင္နက္ သက္ဝင္ လႈပ္ရွားလာေတာ့သည္။ သင္း သတ္ခံထားရသည့္ ျမန္မာ့စိတ္ရင္းေကာင္း၊ ဗီဇစ႐ိုက္ေကာင္းေတြ ေခါင္းေထာင္ထလာၿပီး မေသေသးဘူး ဆုိတာကို မခင္သႏၲာေဌး၏ အျဖစ္က သက္ေသ ျပလုိက္တာျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံကို တစ္ခါမွ် မလာဖူးသည့္ အေမရိကန္ သမၼတ လာေတာ့မည္ ဆုိသည့္ သတင္းကို ၾကားကာမွ်ျဖင့္ ျမန္မာတုိ႔၏ စိတ္ ရင္းေကာင္းေတြျပန္ေပၚလာတာ မ်ားလား လုိ႔ေတာင္ ေတြးေတာ စရာ ျဖစ္ေနသည္။

သမၼတအုိဘားမား မေရာက္မီ ေလးရက္အလုိမွာ မခင္သႏၲာေဌး ကိစၥ ေပၚေပါက္ ခဲ့တာျဖစ္သည္။

တုိက္ဆုိက္မႈ ျဖစ္ႏုိင္ ေသာ္လည္း ႏွစ္ေပါင္းငါးဆယ္မွ် သင္းသတ္ ခံခဲ့ရသည့္ ျမန္မာ့ဗီဇ စိတ္ရင္း မေသေသးတာ ကေတာ့ ေသခ်ာသည္။

အဏၰဝါစိုးမိုး

Copy From The Voice Weekly Facebook Page

Read more »

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

0 Comments

Tags: ေဆာင္းပါး

ဖြံ႔ၿဖိဳးရန္ အသင့္ဆုံး ႏုိင္ငံေတြ ထဲတြင္ ပါဝင္သည္မွာ ၾကာျမင့္ လွၿပီး ယခုခ်ိန္ထိ မဖြ႔ံၿဖိဳးေသးေသာ ႏုိင္ငံမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ျဖစ္သည္။ မည္သည့္အခါတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဖြံ႔ၿဖိဳးမည္လဲ။

ေအာင္ျမင္ရန္ အလားအလာ အင္မတန္ေကာင္းေသာ ႏိုင္ငံ အျဖစ္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ ကတည္းက ျမန္မာႏုိင္ငံ သည္ စာရင္းေပါက္ အင္းေပါက္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ လြတ္လပ္ေရး မရမီ၊ ရၿပီးစက ေရးသား ထုတ္ေဝခဲ့ေသာ ဖြ႔ံၿဖိဳးေရး၊ ႏုိင္ငံေရး စာအုပ္မ်ားကို ၾကည့္လုိက္လွ်င္ အာရွေဒသမွ အလားအလာ အင္မတန္ ေကာင္းေသာ ႏုိင္ငံဟု ျမန္မာႏုိင္ငံကို ေဟာကိန္း ထုတ္ၾကသည္ကို ျမင္ေတြ႔ရမည္။ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ မၾကာမီ ေရွ႕ေရာက္လာမည့္ ႏုိင္ငံ၊ ထြန္းေပါက္မည့္ ႏုိင္ငံ။

သို႔ေသာ္ လြတ္လပ္ေရးပင္ ရမည္ မႀကံေသး။ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ လုပ္ႀကံခံခဲ့ရသည္။ အားလုံး ႀကိမ္မီး အုံးသလို ပူေဆြး ေသာကေရာက္ၾက၊ ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိ ျဖစ္ကုန္ၾကသလို၊ ေတာက္တေခါက္ေခါက္ ေသနတ္တျပင္ျပင္ႏွင့္ လက္တုံ႔ျပန္မည္ ဆုိသူ ကလည္း တကဲကဲ။ ေပ်ာ္မည္မွ မႀကံေသး ရင္ဝ ဆို႔စရာ ႀကဳံရသည္ ကိုး။ သို႔ႏွင့္ တထိတ္ထိတ္ တလန္႔လန္႔ႏွင့္ပင္ လြတ္လပ္ေရး ရခဲ့သည္။
လြတ္လပ္ေရး ရသည္ႏွင့္ အိမ္ၾကက္ အခ်င္းခ်င္း သဲႀကီးမဲႀကီး ခြပ္ပြဲႀကီး စခဲ့သည္။ အဂၤလိပ္ႏွင့္ ဂ်ပန္ကို တိုက္ရာတြင္ ေက်ာခ်င္းကပ္ ခဲ့ေသာ ရဲေဘာ္ရဲဘက္တို႔၏ ေသနတ္ေျပာင္းဝမ်ား အခ်င္းခ်င္းဘက္ သို႔ လွည့္ၾကၿပီ။ အမွန္တြင္ လြတ္လပ္ေရး မရခင္ကတည္းက ေတာခို သည့္ အဖြဲ႔က ေတာခိုခဲ့ၿပီ။ လြတ္လပ္ေရးလည္း ရေရာ ခက္ဖြယ္ရယ္ႀကဳံ လက္နက္ကယ္ စုံအညီႏွင့္။ ဝါဒ အေျခခံေသာ အလံျဖဴ၊ အလံနီ ကြန္ျမဴ နစ္မ်ား၊ ေတာခိုရဲေဘာ္မ်ား၊ လူမ်ိဳးေရး အေျခခံေသာ KNDO ကဲ႔သုိ႔ အဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ သိုက္သိုက္ျမဳိက္ၿမိဳက္။ အလံစုံ၊ အေရာင္စုံ လြန္းေသာ ေၾကာင့္ ေရာင္စုံ သူပုန္ဟု ကင္ပြန္းတပ္ ရသည္အထိ။

ေသာင္းက်န္းသူ တပ္မ်ား ရန္ကုန္ အနီးတစ္ဝိုက္ကို ထိုးစစ္ဆင္ေနၿပီး တစ္ႏုိင္ငံလုံး တြင္ အခရာ က်ေသာၿမိဳ႕ႀကီးမ်ား က်ကုန္ ေသာေၾကာင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို သာ အစိုးရသည့္ ရန္ကုန္အစိုးရ (Yangon Government) ဟု ႏုိင္ငံျခား သတင္းစာမ်ားက ေထ့ေငါ့ ခံရသည့္ အေျခဆိုက္သည္။ေနာက္ပိုင္း လက္နက္ကိုင္ ဆန္႔က်င္မႈမ်ား တျဖည္းျဖည္း အရွိန္က် သြားျပီး တည္ေဆာက္ေရးဘက္ ဦးလွည့္ လာႏုိင္လာေတာ့ နာမည္ႀကီး တည္ေဆာက္ေရး အၾကံ ျပည္ေတာ္သာ စီမံကိန္းႏွင့္ တိုးျပန္သည္။လူတစ္ကိုယ္ တိုက္တစ္လုံး၊ ကားတစ္စီး၊ လခရွစ္ရာ (ထိုစဥ္က လခရွစ္ရာ) ရေစမည္ ဆိုေသာ ဧရာမ ရည္မွန္းခ်က္ႏွင့္။ အေၾကာင္း ေၾကာင္းေၾကာင့္ ထိုစီမံကိန္းလည္း အႀကီးအက်ယ္ က်႐ႈံးကာ ျပည္ေတာ္ မသာႏုိင္ဘဲ ေအာင္ဖ်ာ လိပ္ရသည္။

၁၉၄၈ ႏွင့္ ၁၉၆၂ ၾကားကာလကို ႐ုတ္တရက္ၾကည့္လွ်င္ ေရႊေခတ္ဟု ထင္ရသည္။ ဒီမိုကေရစီရွိ၊ သတင္းစာ လြတ္လပ္ခြင့္လည္း ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ ေခတ္က ေပးလာေသာ အခြင့္အေရးကို ရေအာင္ယူ၊ တိုးတက္ေအာင္ မလုပ္ေဆာင္ ႏုိင္ခဲ့ၾက။ ျပည္တြင္း လက္နက္ကိုင္ ဆန္႔က်င္မႈမ်ား၊ အာဏာရ ပါတီတြင္း အကြဲအၿပဲမ်ားေၾကာင့္ ႏုိင္ငံ တည္ေဆာက္ေရးတြင္ ခ်ဳိ႕ယြင္း ခဲ့သလို ႏုိင္ငံတြင္း လူသား အရင္းအျမစ္ အားနည္းျခင္းကို မကုစား ႏုိင္ခဲ့ေသာေၾကာင့္လည္း ပါသည္။

၁၉၆၀၊ ၇၀၊ ၈၀တို႔တြင္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ အာရွမွ အလားအလာ အေကာင္းဆုံး ႏုိင္ငံမ်ား စာရင္းတြင္ ပန္းပန္လ်က္။ ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီႏွင့္ ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ ပါတီ ႏွစ္ခု ေပါင္းထား ေသာ ထိုကာလ ၁၉၆၂-၁၉၈၈ သည္ ဖြ႔ံၿဖိဳးေရး အရ တည္တည္ ၿငိမ္ၿငိမ္ႏွင့္ ထိုးဆင္းေနေသာကာလဟု သတ္မွတ္ရမည္။ ႏုိင္ငံကို တံခါးပိတ္ လိုက္ျခင္းေၾကာင့္ အေကာင္းေရာ အဆိုးပါ ဝင္မလာေတာ့။ အေကာင္းဝင္မလာျခင္းကမ်ားၿပီး ျပည္တြင္းတြင္လည္း ေတာ္သူ အျပတ္ ရွင္းဝါဒေၾကာင့္ ႀကိဳးစားလိုစိတ္ ေပ်ာက္ကြယ္ကာ ဘက္ေပါင္းစုံတြင္ ခြၽတ္ၿခဳံ က်ခဲ့သည္။ ဆိုရွယ္လစ္ ႏုိင္ငံ တည္ေထာင္ေရး ဆိုၿပီး ဟစ္ေၾကြး ခဲ့ေသာ္လည္း ထိုစနစ္မ်ိဳးကိုသာ ဆိုရွယ္လစ္ စနစ္ဟု ေခၚရလွ်င္ ဆိုရွယ္လစ္ စနစ္ နာမည္ပ်က္ ရ႐ုံသာ ရွိေၾကာင္း လာေရာက္ ေလ့လာ သြားေသာ ဆိုရွယ္လစ္ႏုိင္ငံ ကိုယ္စားလွယ္ အဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔က မွတ္ခ်က္ ျပဳသြားေၾကာင္း ၾကားခဲ့ရသည္။ အားလုံး သာတူညီမွ် တိုးတက္ရ မည္ဆိုေသာ ဆိုရွယ္လစ္စနစ္၏ ရည္မွန္းခ်က္ႏွင့္ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း ကိုက္ညီၿပီး လူတန္းစား မညီမွ်မႈ နည္းေသာ္လည္း အားလုံး တိုးတက္ ျခင္းမဟုတ္၊ အားလုံးမြဲၾကရေသာ ညီမွ်မႈမ်ဳိး ျဖစ္ေနသည္။ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ အနိမ့္ဆုံး ႏုိင္ငံမ်ား စာရင္းသို႔ ထုိေခတ္တြင္ပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ တရားဝင္ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။

ထိုသုိ႔ျဖင့္ ၁၉၈၈ တြင္ ဆိုရွယ္လစ္ အစိုးရ ဝုန္းခနဲ ဒိုင္းခနဲ ျပဳတ္က်သြားကာ တပ္မေတာ္ အစိုးရ တက္လာသည္။ တံခါးတစ္ဝက္ တစ္ပ်က္ လွစ္ဟလိုက္ရာ စီးပြားေရး ႏွစ္အနည္းငယ္ တက္ခဲ့ေသာ္ လည္း ေနာက္ပိုင္းတန္႔ကာ ျပန္လည္ က်ဆင္းသြားခဲ့သည္။ စီမံခန္႔ခြဲမႈ အားနည္းရသည့္ အထဲ ျပည္ပမွ အေရးယူ ပိတ္ဆို႔မႈမ်ားက ဘူးေလးရာ ဖ႐ုံဆင့္၊ ႏူရာဝဲစြဲ လဲရာသူခိုးေထာင္း။ ပညာေရးပိုင္းတြင္ လူမ်ားမ်ား ပညာသင္ႏုိင္ေအာင္ (Mass Education) ႀကိဳးစားမႈ ျမင္ေတြ႔ရေသာ္ လည္း အရည္အေသြး ထိုးက်သြားသည္။ က်န္းမာေရးတြင္လည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္း။ စီးပြားေရး အခြင့္အလမ္း အခ်ဳိ႕ တက္လာေသာ္ လည္း စီးပြားေရး လည္ပတ္ပုံမွာ မူမမွန္ ပုံပ်က္ပန္းပ်က္။ ေငြေၾကး ေဖာင္းပြမႈျမင့္မား၊ ေဈးႏႈန္းမ်ား ကေျပာင္းကျပန္၊ စီးပြားေရး ေရခံ ေျမခံ ညံ့ဖ်င္းသည္။ မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာမူ အလားအလာ အေကာင္းဆုံး ႏုိင္ငံမ်ားထဲတြင္ ပါေနဆဲ။

ျမန္မာႏုိင္ငံ မေမာႏုိင္ မပန္းႏိုင္ အလားအလာေကာင္းမ်ား ဆက္လက္ ပိုင္ဆိုင္ ေနဆဲတြင္ ျမန္မာေလာက္ အလားအလာ မေကာင္း ဟု အထင္ခံရေသာ ႏိုင္ငံမ်ား၊ တန္းတူ အလားအလာေကာင္း ႏုိင္ငံမ်ား သည္ ျဖတ္တက္သြားခဲ့ၿပီ။ ၿပိဳင္တူေလာက္ လြတ္လပ္ေရး ရခဲ့ေသာေတာင္ကိုရီးယားႏွင့္ ၁၉၆၀ ေလာက္အထိ မတိမ္းမယိမ္းသာ။ ယခုမူ ေတာင္ကိုရီးယားကို ယွဥ္ေတြးရန္ ေဝးစြ၊ ေခါင္းထဲတြင္ ထည့္စရာ မလို ေတာ့ေလာက္ေအာင္ ဟိုးအေဝးႀကီးတြင္ ေရာက္ေနခဲ့ၿပီ။

၁၉၉၀ ခန္႔က ၿပိဳင္တူနီးနီး တံခါး ဖြင့္ခဲ့ေသာ ဗီယက္နမ္ အာရွ၏ ပဥၥမက်ားဟုပင္ တင္စားခံေနရၿပီ။ ဗီယက္နမ္ ဆိုသည္မွာ အေမရိကန္ႏွင့္ျဖစ္ေသာ စစ္ေၾကာင့္ ေၾကမြခဲ့ၿပီး သန္းခ်ီေသခဲ့သည္။ ရဲရဲေတာက္ တပ္နီမ်ားႏွင့္ ကမၻာ့ လူဦးေရ အမ်ားဆုံး ကြန္ျမဴနစ္ ႏုိင္ငံျဖစ္ခဲ့ေသာ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ ၁၉၈၀ ေလာက္တြင္ စေျပာင္းလိုက္သည္မွာ ႏွစ္ ၃၀ ေလာက္ႏွင့္ ႏုိင္ငံသား သန္းရာခ်ီၿပီး ဆင္းရဲတြင္းထဲမွ ဆြဲထုတ္ လိုက္ႏုိင္သည္။ ခမာနီ မတရား ညႇဥ္းပန္း သတ္ျဖတ္ေသာေၾကာင့္ အျပစ္မဲ့ျပည္သူ တစ္သန္းေလာက္ ေသေက်ကာ ပညာတတ္ မ်ဳိးဆက္ တစ္ဆက္ ေပ်ာက္ခဲ့သလို ႏိုင္ငံ ေၾကမြခဲ့သည့္ ကေမၻာဒီးယား ကဲ႔သို႔ ႏုိင္ငံပင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔၏ ေရွ႕တြင္ေရာက္ေနၿပီ။ လာအိုကဲ႔သုိ႔ ကုန္းတြင္းပိတ္ ႏုိင္ငံ ပိစိေကြးပင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ထက္ သာသည္။ အေဝးေျပး လမ္းမႀကီးမ်ား ေျဖာင့္လွျဖဴးလွသလို လက္ကိုင္ဖုန္းမ်ားကို ျမန္မာေငြ သုံးေလးေထာင္ေလာက္ႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္ မွတ္မိသေလာက္ လြန္ခဲ့ေသာ ေျခာက္ႏွစ္ ခုနစ္ႏွစ္ေလာက္ ကတည္းက ကိုင္ေနခဲ့ၾကသည္။

၂၀၁၁ တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး စတင္ခဲ့သည္။ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ အရွိန္ရလာၿပီး တကယ္ေျပာင္းၿပီဟု ျပည္တြင္း ျပည္ပ အသိအမွတ္ ျပဳလာခဲ့သည္။ အလားအလာ အေကာင္းဆုံး ႏုိင္ငံအျဖစ္ တစ္ကမၻာလုံးက တစ္ခဲနက္ ဟစ္ေၾကြး လာၾကသလို အူလိႈက္သည္းလိႈက္ စိတ္ဝင္တစား ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ ခ်င္လာ ၾကသည္။ စိတ္ပ်က္ အားေလ်ာ့ရေသာ ဘဝမွ ျမန္မာတုိ႔ စိတ္အားတက္ ရသည္၊ မ်က္ႏွာပြင့္ ဝင့္ၾကြား လာႏုိင္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ယခင္ကာလမ်ားကဲ႔သုိ႔ ”အလားအလာ ေကာင္းသည္” ႏွင့္ပင္ ရပ္သြား ဦးမည္လား။ အခြင့္ေကာင္းေတြကို ယခင္ကလိုပင္ လက္လႊတ္ ၾကရဦးမည္လား။ ထူးမျခားနား ဇာတ္ခင္းၾကဦးမည္လား။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ လုပ္ေဆာင္စရာမ်ားက မ်ားျပားလွသည္။ အႏွစ္ႏွစ္ အလလက မရွင္းခဲ့သည့္ ျပႆနာမ်ား၊ အသစ္ေမႊးခဲ့သည့္ မီးမ်ား၊ ႏုိင္ငံတကာတြင္ ေျပာင္းလဲသြားေသာ အေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ ျပႆနာသစ္မ်ား၊ ရည္မွန္းခ်က္ ႀကီးႀကီးမ်ားႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း ေန႔မဆိုင္း ညမဆိုင္း လုပ္ရမည့္ အလုပ္မ်ားက ေတာင္လိုပုံ။ လုပ္စရာ ေတြက မ်ားလွသည့္ အထဲ လုပ္မည့္သူ၊ လုပ္ႏုိင္သူမွာလည္း ပညာေရး ယိုယြင္း ခဲ့ေသာေၾကာင့္ေရာ၊ လူေတာ္ အမ်ားအျပား အျပင္ထြက္သြား ေသာေၾကာင့္ေရာ နည္းလြန္း လွသည္။ လူသားရင္းျမစ္ မဟုတ္ေသာ ေငြေၾကးကဲ႔သုိ႔ အရင္းအျမစ္မွာလည္း ျပတ္လပ္ ေနသည္။

အရင္းအျမစ္ ျပႆနာေၾကာင့္ လုပ္ေဆာင္စရာ အားလုံးကို တစ္ၿပိဳင္တည္း မလုပ္ႏုိင္သည့္အတြက္ ဦးစားေပး လုပ္ရမည့္အရာမ်ား ေရြးရဦးမည္။ တစ္ခါ ဦးစားေပးစရာ ေရြးလိုက္လွ်င္ပင္ ဦးစားေပးမ်ား ကိုယ္တိုင္က အင္မတန္မွ မ်ားေနေသးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဦးစားေပး မ်ား အနက္တြင္မွ အလြန္႔အလြန္ အေရးႀကီးေသာ ဦးစားေပး အရာမ်ား ကို ေသေသခ်ာခ်ာေရြးၿပီး အရင္ဆုံး ေဆာင္ရြက္ရမည္။ “သစ္တစ္ပင္စိုက္ရန္ အေကာင္းဆုံး အခ်ိန္မွာ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္။ ဒုတိယ အေကာင္းဆုံး အခ်ိန္မွာ ယခု” “The best time to plant a tree is twenty years ago. The second best time is now”ဟူေသာစကားပုံသည္ ျမန္မာ့ အေျခအေနႏွင့္ ကိုက္ညီလွသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံကို တည္ေထာင္ရန္ အေကာင္းဆုံး အခ်ိန္မွာ လြတ္လပ္ေရးရၿပီး စလြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္က။ ဒုတိယ အေကာင္းဆုံး အခ်ိန္မွာ ယခုျဖစ္သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံသားတို႔ ေစာင့္ဆိုင္း ခဲ့ရသည္မွာ ၾကာျမင့္လွၿပီ။ျမန္မာႏုိင္ငံ တည္ေထာင္ရန္ တတိယ အေကာင္းဆုံး အခ်ိန္သို႔ မေရာက္ ေစလိုေတာ့။


Copy From The Voice Weekly Web Page

Read more »

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

0 Comments

Tags: လူမႈေရး, ေဆာင္းပါး

၂၉-၁၁-၂၀၁၂ ရက္ေန႔ အခ်ိန္က ေန႔လယ္ ၂ နာရီ ေလာက္ရွိပါၿပီ။ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ေရးရတာ တကယ္ေတာ့ အခ်ိန္ဘာမွ မၾကာပါဘူး။ အလြန္ဆံုး တစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေပါ့ ခင္ဗ်ား။

အဲ ... ဒါေပမဲ့ အခ်က္အလက္ ရွာေဖြရတာပါပဲ။ စာေရးတဲ့ဆီ မွာ အခ်က္အလက္ ရွာရတာ သိပ္ခက္ပါတယ္။ အခ်ိန္ယူရပါတယ္။

ဒီအပတ္ေတာ့ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ Foreign Policy

မဂၢဇင္းႀကီးက ေရြးခ်ယ္တဲ့ ကမၻာ့အျမင့္ဆံုး ေတြးေခၚပညာရွင္ႀကီး မ်ား စာရင္း (the list of 100 global thinkers for 2012
) မွာ ျမန္မာ ႏုိင္ငံက သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တို႔ကို အဆင့္ (၁) ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦး အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ သတ္မွတ္လုိက္တဲ့ အေၾကာင္းကို ေဆာင္းပါး ေရးမလို႔ပါပဲ။

ဒီေဆာင္းပါးကို ေရးဖို႔အတြက္ Foreign Policy မဂၢဇင္း အေၾကာင္းကို (အင္တာနက္) ထဲမွာ အေသးစိတ္ ရွာဖတ္ရတယ္။

ဒီဆုရဖူးတဲ့ နာမည္ႀကီး ပုဂၢိဳလ္ေတြ အေၾကာင္းကို ေလ့လာရ တယ္။

ေနာက္ ... ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ဆုရ တဲ့အေပၚမွာ ကမၻာ့ စာနယ္ဇင္းႀကီးေတြက ဘယ္လိုျမင္ၾကတယ္ဆိုတာ ေတြကို အခ်ိန္ယူ ရွာေဖြ ေလ့လာ ရပါတယ္။

အခ်က္အလက္ေတြ စုၿပီးၿပီ။

စာေရးစားပြဲေပၚမွာ ထုိင္ျပီး ၁၀ မိနစ္ေလာက္ပဲၾကာပါလိမ့္ဦး မယ္။

မံုရြာေၾကးနီေတာင္ စီမံကိန္းမွာ ဆႏၵျပေနတဲ့ ရဟန္းေတြ ႏွင့္ လူပုဂၢိဳလ္ေတြကို ဘယ္လို ႏွိမ္နင္းလုိက္တယ္ ဆိုတဲ့ သတင္းႀကီး ထြက္ေပၚ လာပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္အလြန္ စိတ္ညစ္ သြားပါတယ္။

အဓိက စိတ္ညစ္သြားရတာကေတာ့ ဆႏၵျပၾကတဲ့ ရဟန္းေတြ၊ လူေတြအထဲက မီးေလာင္ ဒဏ္ခံရတဲ့ လူနာေတြ ျပႆနာပါပဲ။

အစိုးရအဖြဲ႕ရဲ႕ တရားဝင္ သတင္းထုတ္ျပန္ေရး အဖြဲ႕ရဲ႕ အဆို အရ မီးေလာင္ေစတဲ့ ၿဖိဳခြင္း ပစၥည္းေတြကို လံုးဝ မသံုးခဲ့ပါဘူးလို႔ ေၾကညာ ပါတယ္။

ခက္တာက အင္တာနက္ေပၚမွာႏွင့္ ဒီဗီဒီ ႐ုပ္ျမင္သံၾကား သတင္းေတြမွာ မီးေလာင္ ခံထားရတဲ့ လူနာေတြကို ကိုယ့္မ်က္စိႏွင့္ အတိအက်ႀကီး ျမင္ေနရတာပါပဲ။

တစ္ခုခုေတာ့ လြဲေခ်ာ္ေနပါၿပီ။

ကြၽန္ေတာ္ကလည္း သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ကို အလြန္ ေအာင္ျမင္ ေစခ်င္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ ဧရာဝတီျမစ္ဆံုမွာ တည္ေဆာက္မယ့္ ေရကာတာ ကိစၥကို သူရပ္ဆုိင္းလုိက္တဲ့ အမိန္႔ထုတ္ျပန္ လုိက္တဲ့ေန႔ ကစၿပီး သူ႔ကို အလြန္ သေဘာက် ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ကို ေထာက္ခံတဲ့ ေဆာင္းပါးေတြ အခြင့္အခါ သင့္တုိင္း ကြၽန္ေတာ္ သစၥာ ဂ်ာနယ္ႏွင့္ Voice ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ေရးေပးခဲ့ပါတယ္။ အနည္းဆံုး ကြၽန္ေတာ္ေရး ေပးခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးေတြ ဆယ္ပုဒ္ေက်ာ္ ရွိေနပါၿပီ။

ဒီေန႔လည္း ေတြးေခၚပညာရွင္ ၁၀၀ စာရင္းထဲမွာက နံပါတ္ ၁ မွာ သူ႔အမည္ ပါခဲ့တာမို႔ ကြၽန္ေတာ္ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ျဖစ္ရတယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေဆာင္းပါး ေရးေတာ့မလို႔။

စိတ္ညစ္လိုက္တာ ခင္ဗ်ား။

ဘာေတြျဖစ္ကုန္ ၿပီလဲ။

ဒီေၾကးနီတြင္း ျပႆနာကို ကြၽန္ေတာ္ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ေရး ၿပီးပါၿပီ။ ၃၀.၁၀.၂၀၁၂ ရက္ေန႔ထုတ္ သစၥာ ဂ်ာနယ္မွာပါ။ ေခါင္းစဥ္က "ေၾကးနီတြင္း ျပႆနာႏွင့္ အေျဖ" ...။ အာဏာပိုင္ ေတြကလည္း ဘယ္သူမွ ဂ႐ုစိုက္ၿပီး ဖတ္ခဲ့ၾကပံု မရပါဘူး။

သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ဟာ ဒီႏွစ္အတြက္ ႏုိဘယ္လ္ၿငိမ္းခ်မ္း ေရးဆုႀကီး ကိုေတာင္ ရေတာ့မလို႔။ ကပ္ၿပီး လြဲသြားခဲ့တာပါ။ ေနာက္ ဆံုးအဆင့္ ေရြးခ်ယ္ ခံထားရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ (၅) စာရင္းမွာ အထိ သူ႔ အမည္ ပါဝင္ခဲ့ပါတယ္။

ယခု Foreign Policy မဂၢဇင္းက (the list of 100 global thinkers for 2012
) မွာ နံပါတ္ (၁) ျဖစ္ရတာ ဟာလည္း ၿငိမ္းခ်မ္း ေရးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး သူ႔ရဲ႕ေအာင္ျမင္စြာ ျမန္မာႏုိင္ငံ အတြက္ ေဆာင္ရြက္ ႏုိင္ခဲ့တာေတြကို ဂုဏ္ျပဳၿပီး ေရြးခ်ယ္ ခဲ့တာပါ။

ဒီမဂၢဇင္းရဲ႕ တာဝန္ ရွိသူေတြက ေျပာပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ (၁) ႏွစ္ အခ်ိန္အတြင္းမွာ ဒီေန႔ကမၻာႀကီးမွာ စိတ္မခ်မ္းသာစရာ ျဖစ္ရပ္ အမ်ဳိးမ်ဳိးႏွင့္ ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။

အေရွ႕အလယ္ပိုင္း ျပႆနာ။

အာရပ္ ဒီမိုကေရစီ ေတာ္လွန္ေရး ျပႆနာႏွင့္ ဒီေတာ္လွန္ေရးက ေပၚထြက္လာတဲ့ ဆိုးက်ဳိး ျပႆနာေတြ ...။

ေနာက္ ... အီရန္ႏိုင္ငံရဲ႕ အဏုျမဴ စြမ္းအား ထုတ္လုပ္မႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး တင္းမာမႈျပႆနာ ...။

ေနာက္ ... ေျမာက္ကိုရီးယား ျပႆနာ ေပါ့ခင္ဗ်ား။

ဒီျပႆနာ ... ဒီစိန္ေခၚမႈေတြေၾကာင့္ ကမၻာတစ္ခုလံုးကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ရင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာစရာ ေနရာ တစ္ခုမွ ျပစရာ မရွိေတာ့ သလို ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။

အဲ ... ဒါေပမဲ့ ... ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ဒီမိုကေရစီ အသြင္ ကူးေျပာင္း မႈကေတာ့ အလြန္ညင္ညင္သာသာ ရွိၿပီး ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ပံု အဆင့္ဆင့္ ကလည္း အလြန္ လွပေနတဲ့ အတြက္ ဒီအသြင္ ကူးေျပာင္းမႈကို ဦးေဆာင္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို သူတို႔ အလြန္ ဂုဏ္ယူၾက တယ္။ အထူးသျဖင့္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေပါ့ခင္ဗ်ား။

ဆိုလိုတာေတာ့ သူတို႔ အတြက္ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ႏွစ္ ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ အတြင္းမွာ ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းမႈႏွင့္ စံျပဳစရာ ႏိုင္ငံ ဆိုလို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံပဲ ရွိပါတယ္တဲ့။

ဘယ္ေလာက္ ဝမ္းသာစရာ ေကာင္းပါသလဲ ခင္ဗ်ား။

ေနာက္က်န္ပါေသးတယ္။
ICG လို႔ အတိုေကာက္ ေခၚတဲ့ (The International Crisis Group
) ဆိုတာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ကမၻာမွာ အလြန္ နာမည္ႀကီးလွတဲ့ အဖြဲ႕အစည္း ခင္ဗ်ား။

အစိုးရႏွင့္ ကင္းလြတ္တဲ့ အဖြဲ႕အစည္း၊ အျမတ္အစြန္းမဲ့ (Non-Profit)
အဖြဲ႕အစည္း၊ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္မွာ ကမၻာ့ဘဏ္ ဒုတိယ ဥကၠ႒ Mark Malloch Brown
ဦးေဆာင္ၿပီး စတင္ ဖြဲ႕စည္းခဲ့တဲ့ အဖြဲ႕အစည္း ပါ။

ဒီအဖြဲ႕အစည္းက အျငင္းအခံု ျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ကမၻာ့ ျပႆနာေတြကို ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျဖရွင္း ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ကုလသမဂၢ၊ ဥေရာပသမဂၢ၊ ကမၻာ့ ဘဏ္စတဲ့ ကမၻာ့ဦးေဆာင္အဖြဲ႕ေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံႀကီးေတြကို အႀကံဉာဏ္ ေပးေနရတဲ့ အဖြဲ႕ခင္ဗ်ား။

ဒီအဖြဲ႕ႀကီးက သမၼတဦးသိန္းစိန္ကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဗိသုကာႀကီး အျဖစ္ ဂုဏ္ျပဳညစာစားပြဲ (Persuit of Peace Award Dinner
) ကို နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးမွာ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၂၂ ရက္ေန႔မွာ က်င္းပေပးၾကဖို႔ အကုန္ စီစဥ္ ထားၿပီးပါၿပီ။

ဒီဂုဏ္ျပဳညစာ စားပြဲႀကီးက ျမန္မာ့ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး တစ္ေယာက္ကို အျမင့္ဆံုး ဂုဏ္ျပဳတဲ့ ကမၻာ့ဧည့္ခံပြဲလို႔ သတ္မွတ္လို႔ ရႏိုင္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ သမိုင္းမွာ ဘယ္ေခါင္းေဆာင္မွ ဒီေလာက္ႀကီးမား တဲ့ ေအာင္ျမင္မႈမ်ဳိးကို မရခဲ့ဖူး ပါဘူး။

ဒုကၡပါပဲ။

ဒီေန႔ ထြက္ေပၚလာတဲ့ မုံရြာ ေၾကးနီေတာင္ရဲ႕ ဆႏၵျပ သမား ေတြကို ဘယ္လိုႏွိမ္နင္း ၿဖိဳခြဲ လိုက္တယ္ ဆိုတဲ့ သတင္းကိုသာ ၾကားၾကရရင္ ဒီအဖြဲ႕ႀကီးကို ဦးေဆာင္ ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ဘယ္လို ခံစားၾကရမွာလဲ။

ကြၽန္ေတာ့္လိုပဲ ဘယ္လိုေျပာရမွန္း ... ဘယ္လို ဆက္လုပ္ရမွန္း မသိေအာင္ကို စိတ္ညစ္ ၾကမွာေပါ့ခင္ဗ်ား။

စာေရးဆရာ တစ္ေယာက္သာ ျဖစ္တဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ အတြက္က ေတာ့ မိမိေဆာင္းပါးကို တင္စား ေျပာတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေတြကို ေလွ်ာ့ခ်လိုက္႐ံုျဖင့္ ေျဖရွင္းလို႔ ရပါတယ္။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြ အတြက္က်ေတာ့ အလြန္ႀကီးလွတဲ့ ဒုကၡႀကီးပါပဲ ခင္ဗ်ား။

ေနာက္ ... သမၼတအိုဘားမား။ ေနာက္ ... ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး ဟီလာရီ ကလင္တန္။

ဒီပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြကလည္း သမၼတဦးသိန္းစိန္ကို အလြန္ ေလးစားၾကပါတယ္။ အလြန္ အထင္ႀကီး ၾကပါတယ္။ အမ်ဳိးမ်ဳိး ခ်ီးက်ဴး ခဲ့ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္ကို သူတို႔ လာလည္ၿပီး ျပန္သြားခဲ့ၾကေသးတာမွ ရက္ပိုင္းပဲ ရွိပါေသးတယ္ခင္ဗ်ား။

သူတို႔လည္း ဒီေန႔ေပၚလာတဲ့ အ႐ုပ္ဆိုးလွတဲ့ သတင္းႀကီးေၾကာင့္ ဘယ္လို ခံစားၾကရမွာလဲ။

စိတ္ညစ္ ေနၾကမွာေတာ့ ေသခ်ာတာေပါ့ ခင္ဗ်ား။

အဓိက႐ုဏ္းေတြကို ႏွိမ္နင္းတဲ့အခါ ေရအားႏွင့္ ရွင္းပစ္တာတို႔၊ မ်က္ရည္ယိုဗံုး သံုးတာတို႔ (ေရာ္ဘာ) က်ည္ဆန္ႏွင့္ ပစ္ခတ္တာတို႔၊ နံပါတ္တုတ္ႏွင့္ ႐ိုက္တာ တို႔က ဘာမွ မဆန္းပါဘူး။

ဒီေန႔ ဆန္းၾကယ္ေနတာက ဆႏၵျပတဲ့ သူေတြကို မီးေလာင္တဲ့ ေဝဒနာ ရေစခဲ့တဲ့ ျပႆနာ။

ကြၽန္ေတာ္ ထင္ပါတယ္။

ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

တစ္ခုခု အမွား ရွိေနပါလိမ့္မယ္။

ေစာေစာက တင္ျပခဲ့သလို သမၼတ ဦးသိန္းစိန္အတြက္ အလြန္ အေျခအေနေကာင္းေတြ ေပၚေန၊ ရေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီအက်ည္းတန္တဲ့ ျဖစ္ရပ္ ဘာေၾကာင့္ ေပၚလာရသလဲ။

သမၼတဦးသိန္းစိန္ အမိန္႔ မရဘဲ၊ ခြင့္ျပဳခ်က္မရဘဲ ဒီျပႆနာ ႀကီး ေပၚေပါက္လာဖို႔ဆိုတာလည္း အလြန္ခဲယဥ္းပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ့္မွာေတာ့ အေျဖမရွိဘူးခင္ဗ်ား။

အုပ္ခ်ဳပ္မႈ အာဏာပိုင္ေတြမွာပဲ အေျဖရွိပါလိမ့္မယ္။

ဒီေန႔ကလည္း Information
Age (သတင္းေခတ္သစ္ႀကီး) ျဖစ္ေနေတာ့ ဘာမွလဲ ဖံုးကြယ္လို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။

ေဆး႐ံုေပၚက မီးေလာင္တဲ့ ေဝဒနာ ခံစားေနရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို အင္တာနက္ႏွင့္ တီဗီ (TV) ေတြအေပၚမွာ လူတိုင္းျမင္ေနရပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ကို အလြန္ အားကိုးပါတယ္။ အလြန္ အထင္ႀကီးပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ကယ္တင္ႏိုင္မယ့္ ပုဂၢိဳလ္ အျဖစ္ ဒီေန႔အခ်ိန္အထိလည္း ရင္ထဲမွာ မွတ္ယူ ထားပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ဟာ ေလသူရဲ စစ္ဗိုလ္ ဘဝက စာေရးဆရာ၊ သတင္းစာဆရာ ျဖစ္ခဲ့သူပါ။ စစ္တပ္ႏွင့္ နီးစပ္မႈ ရွိခဲ့သူပါ။ ဒီေန႔ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ႏွင့္ တပ္မေတာ္မွ ထြက္လာၿပီးျဖစ္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ ေတြ အထဲမွာ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ ေနရာကို အစားထိုး ႏိုင္မည့္သူမွာ အလြန္ရွားလွပါတယ္။ မရွိတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။

အျပင္ေလာကမွာေရာ၊ တကယ္ လက္ေတြ႔ ႏိုင္ငံကို ဦးေဆာင္ ႏိုင္တဲ့လူရွိပါသလား။

ကြၽန္ေတာ့္ အထင္၊ အျမင္ေတြကို ဘာမွ မေျပာခ်င္ေတာ့ပါ။

ဘုရားသခင္ ...။

ဒီေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဒီမိုကေရစီ လမ္းေပၚကို တြန္းပို႔ခဲ့တဲ့ စစ္ေခါင္းေဆာင္၊ အရပ္ေခါင္းေဆာင္ အားလံုးကို ေစာင့္ေရွာက္ပါ။

ျမန္မာျပည္သူလူထု ႀကီးကိုလည္း ေစာင့္ေရွာက္ပါ။

ကြၽန္ေတာ့္ကိုလည္း ေစာင့္ေရွာက္ေပးပါ။

ကြၽန္ေတာ္အားႀကီး စိတ္ညစ္ ေနပါတယ္။



ဦးလွဝင္း (ေလသူရဲတစ္ဦး)


Copy From The Voice Weekly Facebook Page

Read more »

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

0 Comments

Tags: ေဆာင္းပါး, ႏိုင္ငံေရး

ဆရာေက်ာ္ဝင္းရဲ႕ ကမၻာျပားၿပီ ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို ဖတ္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္တုန္းကေတာ့ ျမန္မာျပည္မပါလို႔ ေတြးခဲ့တာ ရွိေပမယ့္ ေႏွးလြန္းလို႔။  အခုေတာ့ ကမၻာတကယ္ျပားသြားၿပီ။ တစ္ေန႔ တစ္ေန႔ ဂ်ပန္က သူငယ္ခ်င္း၊ အေမရိကားက သူငယ္ခ်င္း၊ မႏၲေလးက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေျပာေန ဆိုေန လိုက္တာ၊ လူခ်င္းလည္း မသိ။ ေနရာဌာန အကြာအေဝး ဆိုတာကို အင္တာနက္ႀကီးက ခ်ဳံ႕ခ် ပစ္လိုက္တာ ေဘးခ်င္းကပ္ပဲ ရွိေန သလိုလို။

ဟိုးတုန္းက သတင္းေတြဆိုတာ တီဗီမွာ လာသြားတာ ျပန္လိုခ်င္လို႔ မရေတာ့။ ေလထဲ ေပ်ာက္သြားၿပီ။ သတင္းစာေတြဆိုရင္ေတာ့ တစ္ထပ္ႀကီးစုထား။ ေတာင္ပံုရာပံု။ ႏွစ္ခ်ဳိ႕ေတာ့မွ အေဟာင္းဆိုင္မွာ ေရာင္းစား။ အခုေတာ့ ဂူးဂဲထဲမွာ တစ္ခ်က္ ေခါက္လိုက္တာနဲ႔ ဘယ္ႏွႏွစ္စာ လိုခ်င္သလဲ၊ အကုန္ရ။ အခ်ိန္ဆိုတာကို ခ်ဳံ႕ခ်ပစ္ လိုက္တဲ့ အင္တာနက္။ သူ႔ေက်းဇူးေၾကာင့္ပဲ သတင္းအေဟာင္းေတြကို ဆက္စပ္ ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဇာတ္လမ္း တစ္ပုဒ္စာ ထြက္ပါေရာ လား။ တကယ္ပဲ ကမၻာႀကီးဆိုတာ ရြာႀကီးပဲကိုး။ ေဂဟစနစ္နဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ ဆိုတာ ဒိုမီႏုိ သီအိုရီလို တစ္ဆက္ တစ္စပ္တည္း ရွိေန တာကလား။

ကမၻာႀကီး ပူေႏြးလာတယ္လို႔ ေျပာၾကတာ ၾကားေတာ့ၾကားဖူး ေနတာပဲ။ အေမရိကန္ ဒုတိယသမၼတေဟာင္း အယ္လ္ဂိုး ႐ုိက္ျပထား တဲ့ An Inconvenient Truth သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ပ်က္စီးမႈ မွတ္တမ္းေခြ ကို ၾကည့္ရေတာ့မွ ပဲ နည္းနည္း တီးမိ ေခါက္မိတာ။ ကမၻာေျမ အပူခ်ိန္ ဒီဂရီဟာ ၀ ဒသမ ၆ စင္တီဂရိတ္ႏႈန္းနဲ႔ တက္ေန ပါသတဲ့။ အလြယ္ စဥ္းစားႏုိင္တာကေတာ့ အပူခ်ိန္ မ်ားလာေတာ့ ေရအျပန္႔ က်ယ္လာတယ္။ ေျမာက္ဝင္႐ုိးစြန္းက ေရခဲေတြ အရည္ ေပ်ာ္လာတယ္။ ေရထုထည္ မ်ားေတာ့ ပင္လယ္ေရ မ်က္ႏွာျပင္က ၁၀-၂၀ စင္တီမီတာႏႈန္းနဲ႔ ျမင့္တက္ ေနပါတယ္တဲ့။ ပင္လယ္ေရ မ်က္ႏွာျပင္ ျမင့္လာေတာ့ ကုန္းေျမ က်ဥ္းသြားတာေပါ့။ တခ်ဳိ႕ကြၽန္းႏိုင္ငံ ေသးေသးေလးေတြဆို ၁၀ ႏွစ္ကေန ႏွစ္ ၅၀ အတြင္း ေရေအာက္ ေရာက္သြားမယ္ဆိုပဲ။  လူဦးေရ သံုးသိန္းေက်ာ္သာ ရွိတဲ့ ေမာ္လဒိုက္ ကြ်န္းႏုိင္ငံဆိုရင္ ေဆာက္တည္ရာ မရ ျဖစ္ေနတာ ၾကာၿပီ။ ဘယ္ေျပး ရမွန္းလဲ မသိ။ ေၾကာက္စရာႀကီးေနာ္။
ကမၻာႀကီး ဘာေၾကာင့္ ပူေႏြးလာသလဲ ဆိုေတာ့ ကာဗြန္ ဓာတ္ေငြ႕ ထုတ္လုပ္မႈေတြ မ်ားလို႔တဲ့။ ကာဗြန္ဓာတ္ေငြ႕ ဘယ္ကထြက္ လဲဆိုေတာ့ စက္႐ုံေတြ၊ ကားေတြကတဲ့။ ေနာက္ဆံုး စာရင္းခ်ေတာ့ လူလုပ္တဲ့ ေဘးအႏၲရာယ္ ပါတဲ့။ ဘယ္လူေတြလဲဆိုေတာ့ စက္႐ုံေတြ၊ ကားေတြမ်ားတာ ဘယ္သူရွိလဲ။ ကမၻာ့ထိပ္သီး ကာဗြန္ထုတ္လုပ္မႈ အမ်ားဆံုး သံုးႏိုင္ငံ - အေမရိကန္၊ တ႐ုတ္၊ အိႏၵိယတဲ့။ တျခားေသာ ဖြ႔ံၿဖိဳးၿပီး ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲ ႏုိင္ငံမ်ားလည္း ပါတာေပါ့။
ဒီျပႆနာကို ေျဖရွင္းဖို႔ က်ဳိတို ပ႐ုိတိုေကာဆိုတဲ့ စာခ်ဳပ္ ႀကီး ေပၚလာပါေရာ။ စည္းကမ္းေတြ သတ္မွတ္၊ ကာဗြန္ေတြ ေလွ်ာ့ထုတ္ ၾကမယ္ေပါ့။ ႏိုင္ငံစံု အစည္းအေဝးႀကီးလုပ္ၾကတယ္။ သေဘာတူညီမႈေတြ ညိႇႏိႈင္းၾကတယ္။ အစကေတာ့ ဟုတ္သလိုလိုပဲ။ ေနာက္ေတာ့ မဟုတ္ဘူးျဖစ္ျပန္ေရာ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အမ်ားဆံုး ထုတ္တဲ့ သံုးႏိုင္ငံက လက္မွတ္ မထိုးလို႔။ နင္ေလွ်ာ့ရင္ ငါလည္း ေလွ်ာ့မယ္နဲ႔ အျပန္အလွန္ လက္ညိႇဳးထိုးေနတာနဲ႔ပဲ အေျဖမထြက္ဘူး တဲ့။ ေကာင္းေရာ။
အားတက္စရာေလး ေျပာလိုက္ဦးမယ္။ ကြၽန္မတို႔ရဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံ က ကာဗြန္ ထုတ္လုပ္တဲ့ စာရင္းထဲမွာ နံပါတ္ ၉၁။ လူတစ္ေယာက္ခ်င္း ထုတ္တဲ့ႏႈန္းနဲ႔သာ ျပန္တြက္ရင္ နံပါတ္ ၁၈၅။ တစ္ကမၻာလံုး ထုတ္လုပ္ မႈရဲ႕ ၀ ဒသမ ၀၄ ရာခိုင္ႏႈန္းပဲ ရွိသတဲ့။ ၾကြားခ်င္ရင္ ကမၻာပတ္ၾကြားေပ ေတာ့။ တို႔မ်ားက သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္း သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ညစ္ညမ္းမႈ နည္းေအာင္ ေနတဲ့ တိုင္းျပည္လို႔။ လူသားတစ္မ်ဳိးလံုးနဲ႔ ေတာ႐ိုင္း တိရစၦာန္မ်ားကို တစ္ေထာင့္ တစ္ေနရာကေန ေစာင့္ေရွာက္ေပးေန တဲ့အေၾကာင္း ကမၻာ့ဆူပါ ပါဝါ သံုး ႏိုင္ငံသားေတြ ေရွ႕မွာ ေခါင္းကို ေမာ့ၿပီးေျပာလို႔ရတယ္။
အဲဒီလို ပင္လယ္ေရ မ်က္ႏွာျပင္ ျမင့္တက္လာရင္ ေရေအာက္ ေရာက္သြားမယ္လို႔ စာရင္းျပဳစု ခံရတဲ့ ႏိုင္ငံ ရွစ္ႏိုင္ငံ ရွိပါတယ္။
(၁) ေမာ္လဒိုက္ ကြၽန္းစုမ်ား၊ (၂) ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ (၃) ဖိလစ္ပိုင္၊(၄) အီဂ်စ္၊ (၅) တူဗာလု၊ (၆) ေပၚပူဝါ နယူးဂီနီ၊ (၇) ဘာေဘးဒိုး၊ (၈) ကီရိဘာတီတို႔ ပါတယ္။
ဒီအထဲကမွ ကြၽန္မတို႔ အိမ္နီးခ်င္းႀကီးရဲ႕ဒုကၡကို ျပက္ရယ္ မျပဳခ်င္ေပမယ့္ သူ႔ျပႆနာ ေျဖရွင္းပံု ေျဖရွင္းနည္းေလး ေတြကိုေတာ့ အနီးကပ္ေနရသူ ပီပီ သိထားဖို႔ လိုပါတယ္။
ပင္လယ္ေရ တက္လာမႈေၾကာင့္ တစ္ကမၻာလံုး လူေပါင္း သန္း ၂၀၀၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏုိင္ငံသား သန္း ၂၀ ဟာ ၂၀၅၀ မတိုင္ခင္မွာ ေရႊ႕ေျပာင္း ေနထိုင္ရပါလိမ့္မယ္တဲ့။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ဝန္ႀကီးက ဒီလိုမ်ဳိး လူလုပ္တဲ့ ေဘးအႏၲရာယ္ကို ခံစား ရတာမို႔ အေနာက္ အုပ္စုထံက ေဒၚလာ ေလးဘီလီယံ လိုခ်င္ပါသတဲ့။ အတိုးနဲ႔ေခ်းတာ မဟုတ္ဘူးတဲ့။ ဒီအတိုင္း အလြတ္ေပးရမွာတဲ့။ ေတာင္းပံုေလးက သင္းတယ္ေနာ္။
ဒါ့အျပင္ ဒီလို ဒုကၡေရာက္တဲ့ လူေတြကို လက္ခံဖို႔ ၿဗိတိန္ ႏုိင္ငံက ဗီဇာတံခါးကို ဖြင့္ေပးသင့္ သတဲ့။ ဥေရာပနဲ႔ အေမရိကန္ ကလည္း ဒီသန္းနဲ႔ ခ်ီတဲ့ ဘဂၤါလီေတြကို တာဝန္ ယူသင့္ တာတဲ့။ သိပ္ရယ္ရတာပဲ။ ဒါေတြက ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ကတည္းက ေတာင္းဆိုေန ခဲ့တာ။ ရသြားလား မရသြားလားေတာ့ မသိ။
ဒီေလာက္ဆိုရင္ ၂၀၁၂ ရခိုင္ အေရးအခင္း ျပႆနာ ထဲကို ဘာလို႔မ်ား တစ္ကမၻာလံုးက စိတ္ဝင္စား၊ အာ႐ုံစိုက္၊ က႐ုဏာ ေတြသက္ၿပီး စုတ္တသပ္သပ္နဲ႔ တက္တက္ၾကြၾကြႀကီး ဝင္ေရာက္ ကူညီ ခ်င္ေနသလဲ ဆိုတာကို ဆက္စပ္လို႔ ရေလာက္ပါျပီ။
OIC ရယ္၊ BBC , VOA, RFA, Irrawaddy, DVB တို႔အျပင္ လက္သည္ တရားခံေတြ ထဲမွာ ေရႀကီးတာလည္း ပါသကိုး။ ဒါေၾကာင့္ လည္း အန္တီစုက ဘဂၤလားေဒ႔ရွ္ ကလည္း နယ္စပ္ကို တာဝန္ယူ သင့္ေၾကာင္း ေျပာလိုက္တာနဲ႔ ဆတ္ဆတ္ခါ ထြန္႔ထြန္႔လူး ျဖစ္ကုန္ၾက တာပဲ။
သူ႔လူသန္း ၂၀ ကို နဂိုကမွ ဘယ္ပို႔ရမွန္း မသိရတဲ့ အထဲေနာ္။ တ႐ုတ္ႀကီးလိုပဲ တစ္အိမ္ေထာင္ ကေလးတစ္ေယာက္ အမိန္႔ ထုတ္လိုက္ၿပီးေရာ။
ေနာက္ခံအေၾကာင္းေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတဲ့ ရခိုင္၊ ဘဂၤါလီ အေရးကို လူမ်ဳိးစု ႏွစ္စု မေက်မနပ္ သတ္ျဖတ္ၾကျခင္းလို႔ လြယ္လြယ္ ကေလး လက္ခံဖို႔ မသင့္ပါဘူး။ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာ တည္တ႔ံခိုင္ၿမဲ ေရးလို႔ အက်ယ္ႀကီး ေအာ္ေနေပမယ့္လည္း အေနာက္ဘက္ စည္း႐ိုး ေပါက္သြားတာကေတာ့ ျငင္းလို႔မရေတာ့ပါ။ လက္နက္ကို လက္နက္ ခ်င္းတိုက္တာ ထင္သာျမင္သာ ရွိလွေပမယ့္လည္း လူကိုလူခ်င္း
ဖိသတ္ႏုိင္တဲ့ အေနအထားမ်ဳိးမွာ က်ည္ဆန္ကလည္း အသံုးဝင္လိမ့္ မယ္ မဟုတ္ပါဘူး။
လတ္တေလာ သတင္းေကာင္းကေတာ့ အာဆီယံ အဖြဲ႔ကေရာ၊ ဧည့္သည္ေတာ္ႀကီး အိုဘားမားကပါ ႏိုင္ငံသားျဖစ္ခြင့္ ဆိုတာကို ဝင္ေရာက္ စြက္ဖက္လို႔ မရပါဘူးလို႔ ေျပာသြားပါတယ္။ နားလည္ သေလာက္ကေတာ့ ဘဂၤါလီေတြကို လူ လူခ်င္း ကူညီမႈေတာ့ ျပဳရမယ္။ ႏုိင္ငံသားေပးတာ မေပးတာကေတာ့ ျမန္မာေတြသာ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ႏုိင္ငံသား ဥပေဒကို ျပင္ပါလို႔ သူတို႔မွာ ေျပာခြင့္ မရွိပါဘူးတဲ့။
အခ်ဳပ္ ဆိုရရင္ေတာ့ ရခိုင္အေရးဟာ ျမန္မာ တစ္မ်ဳိးသားလံုး အေရးမို႔ ေသြးေအးေနလို႔ မျဖစ္ေတာ့ပါေၾကာင္း။
သႏၲာဝင္း



Copy From The Voice Weekly Web Page

Read more »

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

0 Comments

Tags: ဗဟုသုတ, ေဆာင္းပါး, ႏိုင္ငံေရး

ဘယ္ေနရာမွာ သံဃာေတာ္ေတြ တစ္ခုခုျဖစ္ ပြဲဆူေအာင္ ပါလိုက္တတ္သည့္ မႏၱေလးျမိဳ႔မွ ဆူပူသူ သံဃာေတာ္ အခ်ိဳ႔သည္ ကိုယ့္မႏၱေလးျမိဳ႕အတြင္း  အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈကို ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ရန္ေတာ့ စိတ္မ၀င္စားၾက။ ငယ္ရြယ္ေသာ သံဃာေတာ္မ်ား ရွိသလို၊ ၾကီးသည္ အထိ သံဃာမစစ္ေသာ သံဃာမ်ား ရွိေနသည္ကိုလည္း မႏၱေလး တစ္ပတ္ျပည့္ေအာင္ ပတ္စရာ မလိုေတြ႔ ႏိုင္သည္။

ဘာသာျခားတို႔၏ အျပစ္ဆို၊ လက္ညိႈးထိုးစရာ ေနထုိင္ေျပာဆိုမႈမ်ားလည္း မျမင္ ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ ၍ ပင္ မရ။ အရွင္ ဘုရားတို႔ ဘာသာေရး သာသနာေရး မလုပ္ ခ်င္ပါက ယဥ္ေက်းမႈကို ကာကြယ္ ထိန္းသိမ္းရန္၊ အမ်ိဳးေ ကာင္း သား သမီးမ်ားကို ကာကြယ္ေစာင့္ေ ရွာက္ရန္၊ လူငယ္ မ်ားကို စိတ္ဓာတ္ေကာင္း မြန္ေစရန္ ဆိုေသာ ရည္ရြယ္ ခ်က္မ်ားျဖင့္ သုဓမၼာ ဇရပ္မ်ားတြင္ ထမင္း မစား ေရမေသာက္ ငုတ္တုပ္ထိုင္ ဆႏၵျပႏိုင္ ပါတယ္။ အရွင္ ဘုရားတို႔ မႏၱေလးမွာ ဒီလို ေမွာင္ရိပ္ခိုျပီး မေကာင္းမႈေတြ ျဖစ္ေနတာကို သြားေ ရာက္ ေဆာင္ ရြက္ေ ပးၾကပါ။

မႏၱေလးၿမိဳ႕၏ အထင္ကရ ေနရာမ်ား ထဲတြင္ သုဓမၼာ ဇရပ္တန္း ေတြ သည္လည္း ပါဝင္ ေပသည္။ သမိုင္း ဝင္ အေမြ အႏွစ္မ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ႏုိ င္ငံေတာ္မွ ျပဳျပင္ ထိန္း သိမ္း ခဲ့ၾက သည္။  ႏိုင္ငံျခား ခရီး သြား မ်ားသ ည္ လည္း ထိုေနရာသို႔ လာေရာက္၍ ေလ့လာေနသည္ ကိုလည္း ေတြ႕ျမင္ေနၾကရသည္။ နန္းၿမိဳ ႕ႀကီးႏွ င့္ က်ံဳး ၊ေ က်ာက္ေတာ္ႀကီး၊ ကုသိုလ္ေတာ္၊ မႏၱေလးေတာင္တို႔ျဖင့္ သုဓမၼဇ ရပ္တန္းသည္ အလြန္ ပနံ သင့္လွေပ သည္။ 

ယခုအခါ ထိုေနရာတြင္ အေအးဆိုင္မ်ား ၏ႀကီစိုးရာဇုန္ တစ္ခုလို ျဖစ္ေနသည္။ သက္ဆိုင္ရာမွ လည္း မ်က္ ကြယ္ျပဳ ထားသည္ ဟုထင္ သည္။ အမ်ားသူငါ၏ ထမင္းလုတ္ကို ပုတ္ျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ေပ။  အရွိန္ အ ဟုန္ျမင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုး တက္လာေသာအခ်ိန္တြင္ အမ်ိဳးသားေရးႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္မ်ား ထိန္းသိမ္းရန္ မွာႏိုင္ငံ သူႏိုင္ ငံသား အားလံုး၏ တာဝန္ပင္ျဖစ္သည္။
႐ိုး႐ိုး သားသားျဖင့္ မိသားစု ဝမ္းေရးကို ေဈးေရာင္း၍ ေျဖရွင္းေနၾက သည္ကို ဂုဏ္ယူမိ ပါသည္။ ႐ိုး႐ိုး သား သား ဖြင့္လွစ္ ေရာင္းခ်ေနလွ်င္ သုဓမၼ ဇရပ္မ်ားႏွင့္ အေအး ဆိုင္မ်ားမွာ အလြန္ ပင္ႏွစ္လိုဖြယ္ျဖစ္ သည္။ အခုေ တာ့ ၿခံဳေတြၾကားမွာ ထီးတိုင္ ပုေတြႏွင့္ ကာရံ ထားၾကၿပီး အတြဲမ်ား သီးသန္႔ ထိုင္ရန္ ျပဳလုပ္ျမဴ ဆြယ္ ၍ ေရာင္းခ်ေနျခင္းမ်ိဳးမွာ မျဖစ္သင့္ေပ။  ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္မ်ားႏွင့္ ဗုဒၶအေမြအႏွစ္မ်ား ထြန္းကား ရာ ေနရာ တြင္ ဤသို႔ေသာ အျမင္မတင့္ စရာမ်ား မရွိသင့္ဘူးဟု ထင္သည္။ 

ဥပမာအေနျဖင့္ ေဖာ္ျပေပးေသာ ပံုသာျဖစ္သည္

မႏၱေလးၿမိဳ႕ေတာ္သူၿမိဳ႕ေတာ္ သားမ်ားသည္ လည္း ျမင္ေတြ႕ၾက ရမည္မွာမလြဲေပ။  အထူး သျဖင့္ ေျမာက္ျ ပင္ တြင္ေန ထိုင္ၾက သူမ်ား ပို၍ပင္ျမင္ေတြ႕ၾက ရေပမည္။ ညေမွာင္ ရိပ္ေလး သမ္းလာ လိုက္သည္ႏွင့္ သမီး ရည္း စား အတြဲမ်ားသည္ အလွ်ိဳလွ်ိဳအၿဖိဳင္ၿဖိဳင္ လာေရာက္ ေနထိုင္ၾကေပေတာ့သည္။ ႐ိုး႐ိုး အတြဲေရာ၊ ဆန္းဆန္း အတြဲေရာ အလြယ္တကူပင္ ကူးလူး ေနၾကေတာ့သည္။  ည(၁၀) နာရီေရာက္သည့္ တိုင္ အေမွာင္ ထု ထဲတြင္ အေအးေသာက္ ေနၾကသည္။ လူမ်ား ကိုေတာ့ မေတြ႕ရ။ ရပ္ထားသည့္ ဆိုင္ ကယ္ႏွ င့္ စက္ဘီး တစ္ခ်ိဳ႕သာျမင္ေတြ႕ ေနၾကရသည္။

ပို၍ ဆိုး သည္က မီးထြန္း မထားျခင္းပင္။ ဝန္ေဆာင္မႈမ်ားမွာ လည္း အလြန္ေကာင္း သည္။ ျခင္ေဆးေခြ မ်ား ထြန္းေပးထား ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

အသိမၾကြယ္၊ စမ္းသပ္ခ်င္ေသာ အရြယ္မ်ားသည္ ထိုေနရာကို စမ္းသပ္ကြင္း တစ္ခုႏွယ္ အသံုးခ်ေနၾက သည္။ မိဘ အမ်ားစု သည္လည္း သားသ မီးမ်ား က်ံဳးေဘး အေအးေသာက္ သြားမည္ ဆိုလွ်င္ ယံုၾကည္ စိတ္ခ် လႊတ္ တတ္ၾကသည္။ သို႔ေပမယ့္ သုဓမၼ ဇရပ္တန္းကို မေက်ာ္ႏိုင္ၾကေပ။

ငယ္ရြယ္သူေတြကို အမွားထဲဇြတ္ တိုးဝင္ေစရန္ သုဓမၼဇရပ္တန္းကို အမွီျပဳၿပီး အေအးဆိုင္မ်ား ဖြင့္လွစ္ေ နၾကသူ မ်ားက ကာဗာေပးၿပီးတြန္းပို႔ သလိုျဖစ္ေနေတာ့ မိဘမ်ားမွာေ သာကမီးေ တြ ေဝေနၾက ရေတာ့ သည္။  အမ်ိဳးဂုဏ္ ႏွင့္ယဥ္ေက်းမႈ အေမြကို ဖ်က္ၿပီး ႏိုင္ငံ၏ မ်က္ႏွာကို အိုးမဲ သုတ္ေနသလို ခံစားေနၾက ရသည္ ။ႏိုင္ငံတကာ မွေ လ့လာသူမ်ား အမ်ားဆံုး ဝင္ထြက္ သြားလာရာတြင္ ဟန္ျပၿပီး မဖြယ္ မရာ ေရာင္းခ်ေနေသာ အေအးဆိုင္မ်ား ဖယ္ရွား ရွင္းလင္းၿပီး စနစ္တက် အခ်ိန္ သတ္မွတ္ကာ မီးမ်ား လင္း ထိန္ စြာ ထြန္းၿပီးေရာင္း ခ်ႏိုင္လွ်င္ မိသားစု ဝမ္းေရး မခက္ခဲဘဲႏွင့္ မႏၱေလး သည္လည္း မႏၱေလးပင္ျဖစ္ လာေပ လိမ့္မည္။

From: ေအာင္ကိုဦး
Copy From Myanmar Daily Star Group

Read more »

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

0 Comments

Tags: ဗဟုသုတ, သေရာ္စာ, ေဆာင္းပါး

ဒီေနရာေလးကို ျဖတ္သြားတိုင္း ေတြ႕ေနရတာကေတာ့ လမ္းမဘက္ကို ဦးလွည့္ ထားတဲ့ စံုတြဲေတြ၊ ကန္ ဘက္ ကို မ်က္ႏွာမူ ထားတဲ့ စံုတြဲေတြ အျပည့္ ရွိေန တတ္တဲ့ ေနရာေလးပါပဲ။ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ၾကီး သာ ဒီေန ရာ မွာ အရင္ လို ရွိလို႔ကေတာ့ ဒီထက္ ဆိုး တဲ့ ျမင္ကြင္းေတြေ တာင္ ေတြ႕ႏိုင္ေလ မလားလို႔ ေတြး စရာ ပါ။ တစ္ခါက အတူ သြားဖူးတဲ့ ဆရာ တစ္ေယာက္က ဒီေနရာဟာ အရွက္ ကင္းမဲ့ဇုန္ပဲ။ ဘယ္ေန႔မ်ား ငါ့သ မီးေလး ဒီေရာက္ေနမလဲ ဆိုတာ ေတြးပူေန ရတယ္လို႔ ဆိုဖူးခဲ့ပါတယ္။

အဆိုးဆံုးကေတာ့ ထုိေနရာကို ေက်ာင္းသား အရြယ္ ကေလးငယ္ မ်ားပင္ ေရာက္ ရွိေနၾကျခင္းပင္။ ျပီးခဲ့ သည့္ႏွစ္ မ်ားကေတာ့ ဓာတ္ပံု ရိုက္ျပီး ဂ်ာနယ္ မ်ားတြင္ ထည့္မည္။ မိဘ မ်ားကို ေခၚယူ အသိေပးမည္ဟု လုပ္ခဲ့ ဖူးသည္။ သို႔ေပမယ့္ အရင္ အတုိင္း မေျပာင္း လဲေသးဘဲ ရွိေနတုန္းပင္။

ထုိသတင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဧရာ၀တီ တြင္ တင္ထားေသာ သတင္းအား ထပ္ဆင့္ ေဖာ္ျပ လိုက္ပါသည္။ ဓာတ္ပံု မ်ားတြင္ ကိုယ့္တူ၊ ကိုယ့္သား၊ ကိုယ့္သမီးမ်ား ပါေနပါက ေနာင္တြင္ ဆင္ျခင္ႏိုင္ေစ ရန္ ဆံုးမ ပါေလ။

===================================

ဒီေေနမပူ မုိးမရြာလည္း  ထီးေဆာင္းရသူေတြကေတာ့ ရန္ကုန္က စုံတဲြတခ်ဳိ႕ ျဖစ္ပါတယ္။

ရန္ကုန္စုံတဲြမ်ား ေရာက္တတ္ၾက၊ ဆုံေတြ႔တတ္ၾကတ့ဲ ရုိမန္တစ္ဆန္တ့ဲေနရာထဲမွာ အင္းလ်ားကန္လည္း  ပါပါတယ္။

ကန္ေဘာင္ေပၚမွာ ပူးကပ္ထုိင္ၾကတ့ဲ အတဲြေတြရဲ႕ လုံၿခဳံေရးအကာအကြယ္ကေတာ့  ဖြင့္ျပီး ခပ္အုပ္ အုပ္ေဆာင္းထားၾကတ့ဲ ထီးေတြပါပဲ။

"ဒီေနရာမွာ ဒီထီးက အရမ္း အေရးပါတာပဲ" လုိ႔ ၂၅ ႏွစ္အရြယ္ ကုိမုိးေဇာ္က ေျပာပါတယ္။

စုံတဲြတုိင္း ထီးလုိအပ္တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။

ခ်ိန္းေတြ႔ခ်ိန္ သီးျခားကမၻာေလး ဖန္တီးလုိသူေတြအတြက္ေတာ့ အမွန္တကယ္ လုိအပ္ပါတယ္။

ဒီအေၾကာင္း အင္းလ်ားကန္ေဘာင္မွာ လမ္းေလွ်ာက္ခ့ဲသူ ဧရာ၀တီ သတင္းေထာက္ လ၀ီ၀မ္းကေရးထားပါတယ္။

မူရင္းသတင္းလင့္က http://www.irrawaddy.org/archives/20565 ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလုိ ပန္းျခံဥယ်ာဥ္ေတြမွာပဲ စုံေတြေတြ က်က္စားတာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဘုရားေတြမွာလည္း ခ်ိန္းၾက ေတြ႔ၾကပါတယ္ တ့ဲ။

ဘုရားရင္ျပင္မွာ ထုိင္ၾကတ့ဲ စုံတဲြတခ်ဳိ႕က ေက်ာက္ခ်ထုိင္ရင္း နမ္းၾကျပဳၾကလုိ႔ ထင္ပါရဲ႕ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ဘုရားပရ၀ုဏ္ေတြမွာ စုံေတြမထုိင္ရ ဆုိတ့ဲ ဆုိင္းဘုတ္မ်ား ထင္ထင္ရွားရွား ခ်ိတ္ဆဲြထားတတ္ၾကပါတယ္။

ထုိင္ရုံတင္ပဲဆုိရင္ေတာ့ ဒီလုိဆုိင္းဘုတ္မ်ဳိး ေပၚမလာဘူးလုိ႔ ယူဆရပါတယ္။

ဟုတ္ပါတယ္ - ဘာသာေရးဆုိင္ရာနယ္ေျမေတြကေတာ့ စုံတဲြတုိ႔ရဲ႕ လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမ မျဖစ္သင့္ပါဘူး။

သူတုိ႔ဘက္ကလည္း ေနရာ အခက္အခဲ ရိွေနပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာရိွတ့ဲ ပန္းျခံ၊ ဥယ်ာဥ္ အေရအတြက္က ရန္ကုန္စုံတဲြအင္အားနဲ႔ မမွ် ျဖစ္ေနပါတယ္။

ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွာ ခ်စ္သူစုံတဲြေတြ ေတြ႔ဆုံႏုိင္ေရးအတြက္သာမက အမ်ားျပည္သူ လည္ပတ္ အပန္းေျဖဖုိ႔ ပန္းျခံဥယ်ာဥ္ ပုိမုိ လုိအပ္ေနတာကေတာ့ အမွန္ပါပဲ။

ဒီအေၾကာင္းက ရန္ကုန္တုိင္းလႊတ္ေတာ္မွာ ေဆြးေႏြးဖုိ႔ လုိအပ္မယ္လုိ႔ ယူဆပါတယ္။ ပန္းျခံ၊ ဥယ်ာဥ္ အေရအတြက္ တုိးခ်ဲ႕ဖုိ႔ က်ျပီ ဆုိရင္ေတာ့ စုံတဲြမ်ားအတြက္ သတင္းေကာင္းေပါ့။

ခ်စ္သူမ်ား ေတြ႔ဆုံဖုိ႔ ထီးလည္း လုိအပ္သလုိ ပန္းျခံေတြလည္း အေရးတႀကီး လုိအပ္ေနျပီလုိ႔ ဆုိႏုိင္ပါတယ္။



Copy From OppositEye WEB
ညႊန္း - irrawaddy.org/archives/20565

Read more »

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

0 Comments

Tags: လူမႈေရး, ေဆာင္းပါး

ႏို၀င္ဘာ ၂၈ ရက္(တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ေန႔)က ၉၄ ရပ္ကြက္၊ ယုဇန ဥယ်ာဥ္ၿမိဳ႕ေတာ္ ဒဂံုဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕နယ္ NLD ရပ္ေက်းညီလာခံ
က်င္းပခဲ့ရာ ေအာင္ျမင္မႈမရိွဘဲ ပြဲပ်က္ခဲ့သည္။

ယုဇန NLD ကြဲေနသည့္ သတင္းေတြကၾကား ေနရသည္။
ညီလာခံမတုိင္မီ တစ္ရက္ လူငယ္ က်ား၊မ (၂)ဦး ဂ်ာနယ္တိုက္ကို ဖိတ္စာလာပို႔သည္။

ထူးျခားသည္က ရပ္ေက်း/ၿမိဳ႕နယ္ေကာ္မရွင္က ဖိတ္ျခင္း မဟုတ္ဘဲ ကြဲေနေသာ အစုအဖြဲ႕တစ္ဖက္ က ပုဂ္ၢိဳလ္တစ္ဦးအမည္ျဖင့္ ဖိတ္ၾကား
ျခင္းျဖစ္သည္။

ညီလာခံေစာင့္ၾကည့္ေရး အဖြဲ႕ဟုကင္ပြန္းတပ္ထားသည္။ ညီလာခံေန႔တြင္
ညီလာခံ မစတင္ မီ ကြဲေနေသာ အစုတစ္စုမွ ပုဂ္ၢိဳလ္မ်ား၏ အမည္စာရင္း
စာရြက္ေတြ ေ၀ေနတာ ေတြ႕ရသည္။ ေကာ္မရွင္က ၎စာရြက္ မ်ားေ၀ျခင္းသည္ တရား၀င္ ေကာ္မရွင္ က ေ၀ျခင္းမဟုတ္ဘဲ မိမိႀကိဳက္သူကိုသာ အဆိုျပဳ တင္သြင္းၾကရန္ ေၾကညာသည္ ကို ၾကားရသည္။

ဂ်ာနယ္မ်ားသို႔ ဖိတ္ၾကားခဲ့သည့္ ပုဂ္ၢိဳလ္ကလည္း မီဒီယာအခ်ိဳ႕ႏွင့္ ပြဲမစမီ အင္တာဗ်ဴးေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ညီလာခံအျပင္အဆင္က အသြင္သ႑ာန္ ေကာင္းသည္။လ်ိဳ႕၀ွက္ဆႏၵျပဳခန္းမ်ား၊ မဲ ထည့္ရန္ ပံုးမ်ားပါ၀င္သည္။

ညီလာခံ စတင္က်င္းပရာ ဖိတ္ၾကားသူ သံုးရာေက်ာ္၊ တက္ေရာက္သူ
ႏွစ္ရာ့ေလးဆယ္ ေက်ာ္ရွိ၍အထေျမာက္ေၾကာင္းေၾကညာကာ အဆိုျပဳျခင္းကို ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ တက္ေရာက္လာသူမ်ားက လူ(၄၀)ကို အဆိုျပဳခဲ့ၾကသည္ကို အထဲကမွ ၁၁ဦး ကို မဲစနစ္ျဖင့္ ေရြးခ်ယ္ၾကသည္။

ဤတြင္ ျပႆနာက ၀င္လာသည္။ မဲလာထည့္ရန္ အမည္ေခၚယူရာတြင္ (၈)ေယာက္တစ္တြဲ ေခၚရာ ႏွစ္ေယာက္ သံုးေယာက္သာ ထလာၾကသည္။

ေနာက္ဆံုးတြင္ မဲေပးသည့္ အစီအစဥ္ၿပီးဆံုးၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာ
လုိက္ရာ မဲမထည့္ ရေသးသူမ်ား က်န္ရစ္ေနသည္ဟု ဆိုၾက သည္။ အမည္မ်ား မပါ၀င္သျဖင့္ က်န္ ရစ္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆိုၾကသည္။

တစ္ေယာက္တစ္ခြန္း ကန္႔ကြက္ ေျပာၾကားမႈမ်ား ျပင္းထန္လာၿပီး ေကာ္မရွင္ တာ၀န္ရွိသူမ်ားထံ ၀ိုင္းအံုလာကာ ၀ိုင္း၀န္း ေျပာဆိုခဲ့ၾကသည္။ ေကာ္မရွင္ တာ၀န္ရွိသူမ်ားက ေနရာတြင္ ျပန္ထုိင္ ၾကရန္၊ တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္
ေျပာေနလွ်င္ ရွင္း၍မရေၾကာင္း၊ ၿငိမ္သက္စြာေနေပးၾကရန္၊ေမတၱာရပ္ခံ
ေၾကာင္း မဲထည့္ လို႔ရေအာင္ ရွင္းေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း အႀကိမ္ႀကိမ္
ေမတၱာရပ္ခံခဲ့ေသာ္လည္း လိုက္နာျခင္းမရွိသူက အမ်ားစုျဖစ္ေနသည္။

မဲေပးရန္ က်န္ရစ္ခဲ့သူမ်ားတြင္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ေရာက္ရွိ
ေၾကာင္း လက္မွတ္မထိုးခဲ့သူမ်ားလည္း ပါ၀င္ေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

ဒဂံုၿမိဳ႕သစ္ ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕နယ္ ျပည္ သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ NLD ေဒါက္တာမ်ိဳးေအာင္က အေျခအေနကို ထိန္းသိမ္းသည့္အေနျဖင့္ ““အမွားအယြင္း ရွိသြားတဲ့အတြက္ အခု ဒီေန႔လုပ္တဲ့ပြဲက ေတာ့
မေအာင္ျမင္ဘူး။သူတို႔ အဆင့္ဆင့္ တင္ျပပါမယ္။ (၇)ရက္ ႀကိဳၿပီး ဖိတ္ပါ မယ္။ ဒီထက္ပိုၿပီး စနစ္က်ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ပါမယ္။ ေနာက္တစ္ပိုင္းက ဒီကိစၥျဖစ္ရတာကို စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး ေကာ္မရွင္နဲ႔ ျပန္စံုစမ္းၿပီး သင့္ေတာ္တဲ့ အေရးယူမႈေတြေဆာင္ရြက္ေပးဖို႔ ကၽြန္ ေတာ္ တင္ျပေပးပါ့မယ္။ ေကာ္မရွင္ ကုိယ္စား ကၽြန္ေတာ္ေျပာျပျခင္းျဖစ္ပါ တယ္””ဟု မေက်မနပ္ျဖစ္ေနေသာ NLD ပါတီ၀င္မ်ားကို ေျပာၾကားခဲ့ရာ ပါတီ၀င္ မ်ားက အေရးယူေပးရန္ႏွင့္ ညီလာခံ က်င္းပေရးေကာ္မရွင္ကိုလဲလွယ္ေပးရန္ ၀ိုင္း၀န္းေအာ္ဟစ္
ေျပာၾကားခဲ့ၾကသည္။

ေဒါက္တာမ်ိဳးေအာင္အေနျဖင့္ အဆုိပါစကားေျပာၾကားႏုိင္ရန္အတြက္ တက္ေရာက္လာေသာ ပါတီ၀င္မ်ားကို နားေထာင္ေပးပါရန္ အတန္ၾကာ
ေမတၱာ ရပ္ခံၿပီးမွ ေျပာၾကားခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရသည္။

ေဒါက္တာမ်ိဳးေအာင္ ေျပာၾကား အၿပီးတြင္ တက္ေရာက္လာသူမ်ားက
ျပန္ရန္ ျပင္ဆင္ေနစဥ္ မဲမေပးရေသးသူ မ်ား လက္မွတ္လာထုိုးၾကပါဟု ဆိုကာ လက္မွတ္မ်ားစုေဆာင္းမႈ ျပဳခဲ့ၾကသည္ ကိုလည္း ေတြ႕ရသည္။

အဆိုပါအခ်ိန္တြင္ ကိုသားေလးဆုိ သူက ခံုတစ္ခံုေပၚတက္ကာ ““ဒီေရြး ေကာက္ပြဲကေတာ့ လံုး၀ယုတ္ညံ့စြာနဲ႔ ပ်က္စီးသြားပါၿပီ။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ တို႔က ဒါကို လက္ခံလို႔မရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ေနာက္တစ္ႀကိမ္
ေရြးေကာက္ပြဲ ကို ျပန္ေခၚၾကမယ္။ ေခၚတဲ့အခါမွာ လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔က သိသာျမင္သာ ေအာင္လို႔ ျဖစ္ေနရပါမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခု
ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဒီေန႔မွာ ဘာ ျဖစ္လည္းဆိုေတာ့ေရြးေကာက္ပြဲကို””ဟု
ေျပာဆိုေနစဥ္မွာပင္ ပင္နီ၀တ္ပါတီ၀င္ တစ္ဦးက လူအုပ္ကို တိုး၀င္လာၿပီး ကိုသားေလးေျပာေနေသာ မိုက္ခြက္ကို လုယူလုိက္စဥ္ ၀႐ုန္းသုန္းကား
ျဖစ္ကာ ဆြဲၾကလြဲၾက ခံုႏွင့္ပစ္သူကပစ္၊ မိုက္လု သြားသူေနာက္ လုိက္သူကလုိက္၊ တား သူက တားျဖစ္ေနၾကစဥ္ ပရိသတ္အတြင္း၌လည္း အျပန္အလွန္ထိုးႀကိတ္ျခင္း အခ်ိဳ႕ျဖစ္ေပၚေနခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရသည္။

ညီလာခံပ်က္သြားၿပီးေနာက္ ေကာ္ မရွင္ႏွင့္ပါတီ၀င္အခ်ိဳ႕ကို ယင္းေန႔တြင္ ပင္ လိုက္လံေမးျမန္းခဲ့ရာ ၀င္ေရာက္အေရြး ခံသည့္ ဦးထြန္း၀က ““ဒီ ညီလာခံမွာ ျပည္ သူေတြဟာ အခ်ိန္ေပးၿပီး လာတက္ပါ တယ္။ ကထိန္ေန႔ႀကီးေတာင္မွ သကၤန္း လွဴတာတို႔ ေက်ာင္းသြားတာတို႔ မျပဳဘဲ နဲ႔ ညီလာခံကို တက္ပါတယ္။ ညီလာခံ တက္ေရာက္သူေပါင္းက (၂၄၄)ဦးရွိပါ တယ္””ဟု ပါတီ၀င္ေပါင္းက (၈၉၄)ဦး၊ သူတို႔ေၾကညာခ်က္အရ (၃၃၀)ဖိတ္ ပါတယ္။ (၃၃၀)အေပၚမွာ သူတုိ႔က ရာ ခိုင္ႏႈန္းတြက္လိုက္ေတာ့ ၇၃.၉၃ ရာခုိင္ ႏႈန္းဆိုေတာ့ အထေျမာက္ေၾကာင္း ျဖစ္သြားတယ္။

အဆိုတင္သြင္းမႈနဲ႔ ေထာက္ခံ မႈျပဳၿပီးတဲ့အခါမွာ အမႈေဆာင္ေလာင္း (၄၀)ဦးထြက္လာတာေပါ့။ ဒါက မဲေပး ၿပီးေရြးရမယ့္အဆင့္ေရာက္သြားပါၿပီ။ အဲဒီလို မဲေပးၿပီးေရြးမယ့္အခ်ိန္ေရာက္ ေတာ့ မသမာမႈစျမင္ရတယ္။ ဘယ္အခ်ိန္ က စျမင္ရလဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လက္ မွတ္ထုိးတဲ့စာရြက္က
ေခၚတဲ့စာရြက္ မဟုတ္တာကို ေတြ႕ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အစည္းအေ၀း
တက္တုန္းက သူတို႔ attendance ယူတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အဲဒါကို ဓာတ္ပံု႐ိုက္ထားတယ္။ ေခၚတဲ့အခါက် ေတာ့ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ စီနီယာအလုိက္ မဟုတ္ေတာ့တာသိတယ္။ ေဘးကို ေမး ၾကည့္ေတာ့ ““ဟာ မင္းေပ်ာက္ၿပီ ထင္ တယ္””တဲ့။ မၾကာခင္ပဲ လုပ္ရင္းလုပ္ရင္း ကေန ပါတီ၀င္က ကုန္ပါၿပီလို႔ ေၾကျငာ လုိက္တဲ့အခါက်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေနာက္ မွာ တို႔ဘက္ကို ေထာက္ခံေပးမယ့္ ပါတီ ၀င္ေတြက အမ်ားႀကီးက်န္ပါ
ေသးတယ္။ ရာခ်ီကို က်န္ေသးတဲ့အခါက်ေတာ့ မခံ မရပ္ႏိုင္ျဖစ္ၿပီး
ေမးျမန္းတဲ့အခါက်ေတာ့ အေျဖက ထြက္ေပၚမလာဘူး။ ကိုသားငယ္ဆိုတဲ့ ပုဂ္ၢိဳလ္ဟာ စာရင္းမွားတယ္လို႔ ေၾကညာလုိက္တဲ့အခါက်ေတာ့
ျပည္သူ ေတြဟာ ပိုၿပီးေတာ့ မခံမရပ္ႏုိင္ျဖစ္လာ တာေပါ့။ မမွားသင့္တဲ့ စာရင္းပဲ။ ေကာ္ မရွင္ဥကၠ႒ဟာ ဒီအမွားမ်ိဳး လံုး၀မွားခြင့္ မရွိဘူး။ ဘာနဲ႔တူလဲဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္လူ တစ္ေယာက္ကို မွားၿပီး သတ္မိရင္လည္း ပုဒ္မတပ္ရမွာပဲ။ ေကာ္မရွင္လည္း ထို နည္းလည္းေကာင္းပဲ။ ဒီအမွားကို မွားၿပီး လုပ္မိတာနဲ႔ပဲ NLD ပါတီကုိ လံုး၀ ထိ ခိုက္သြားၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဥကၠ႒ႀကီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကလည္း တရား ဥပေဒစိုးမိုးေရးနဲ
ေအးခ်မ္းသာယာေရး ဥကၠ႒ တာ၀န္ယူထားတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ ကေပးထားတာ။ ဒီညီလာခံေရြးေကာက္ ပြဲကေလးေတာင္မွ တရားဥပေဒ
စိုးမိုးမႈ မရွိဘူး။ ညီလာခံေအးခ်မ္းမႈမရွိဘူးဆိုိလို႔ ရွိရင္ NLD ကို ဘယ္ေလာက္ထိခိုက္ သြားလဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဲဒါကို သိပ္ၿပီး ၀မ္းနည္းတယ္။ ေကာ္မရွင္အျပစ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ျမင္တယ္။ ရဲရဲလည္းရင္ဆိုင္ ရဲ တယ္။ ေကာ္မရွင္အမွား၊ ေကာ္မရွင္ အျပစ္၊ တမင္ကလာမွားေအာင္ လုပ္ ထားတယ္။ ဒါ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ပဲ ဒီစာရင္းကမဲထုတ္တုန္းက စာရင္းဆုိရင္ လည္း အားလံးုပါလာရမယ္။ ၈၉၄ ေယာက္စလံုး တက္ေရာက္သူဆိုရင္ လည္း ၂၄၄ စလံုးပါရမယ္။ ဘာၾကား စာရင္းလဲ၊ ဒါက ၀င္လာရတာလဲ၊ လူ ေတြ ရန္ျဖစ္ေအာင္ သတ္ျဖတ္ၾကေအာင္ ဒါက ဖန္တီးလိုက္တာပဲ။ ညီလာခံပ်က္ ျပားေအာင္ လုပ္လုိက္တာပဲ။ ဒါကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ပါတီပုိင္း
ကေရာ ဥပေဒပိုင္းက ေရာ ဆက္လက္ၿပီး ေဆာင္ရြက္သြားမွာ ပါ””ဟု
ေျပာၾကားခဲ့သည္။

NLD ဗဟိုသို႔လည္း အခ်က္အ လက္ ျပည့္ျပည့္စံုစံုကိုစာျဖင့္ ဗီဒီယိုမွတ္ တမ္းေခြပါထည့္သြင္းတင္ျပသြားမည္ျဖစ္ ၿပီး တုိင္း(သို႔မဟုတ္) ဗဟိုမွ ႀကီးၾကပ္ကာ ညီလာခံ လာေရာက္က်င္းပေပးရန္ ေတာင္းဆိုသြားမည္
ျဖစ္ေၾကာင္း ၎က ထပ္မံေျပာၾကားသည္။

““ဒီမွာက လူေတြအခ်င္းခ်င္း ေနရာ လုတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျဖစ္တာပါ။ ဟိုလူ ေတြက်ေတာ့ ေနရာလုစရာမရွိပါဘူး။ မွန္မွန္ကန္ကန္ လုပ္သြား
ႏုိင္ပါလိမ့္မယ္ လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ယံုၾကည္ထား တယ္””ဟု ၎က
ေျပာသည္။

ညီလာခံမေအာင္ျမင္သျဖင့္ (၉၄) ရပ္ကြက္ညီလာခံကိစၥကို ဆုိင္းငံ့
မထားေစလိုေၾကာင္း ၉၄ ယုဇနေန ျပည္သူ မ်ားမွာ ဒဂံုဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕နယ္တြင္ လူဦး ေရမ်ားျပားေသာေၾကာင့္ မဆုိင္းငံ့ထား သင့္ေၾကာင္းလည္း ၎ကေျပာသည္။

၀င္ေရာက္ အေရြးခ်ယ္ခံခဲ့သည့္ ကိုစိုင္းေက်ာ္သူက ““ညီလာခံက်င္းပၿပီဆို ရင္ အျခားရပ္ကြက္ေတြမွာေရာ၊ ညီလာ ခံရဲ႕လုပ္ထံုးလုပ္နည္းအရေရာ၊ ညီလာခံ ကိုတက္ေရာက္လာတဲ့ ပါတီ၀င္အင္အား စာရင္းကို ညီလာခံ
မက်င္းပမီမွာ ႀကိဳၿပီး ေၾကညာရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ညီလာခံ က်င္းပေပးသြားတဲ့
ေကာ္မရွင္ကေတာ့ အဲဒီစာရင္းကို ႀကိဳတင္ေၾကညာျခင္းမရွိဘူး။ အဲဒါကေတာ့ အားလံုး အသိပဲ။ ပရိသတ္အားလံုးလည္း အျမင္ပဲ။ အဲဒီလို ႀကိဳတင္ေၾကညာျခင္းမရွိဘဲ သူတုိ႔ဆီကို ၂၄၀ တက္ေရာက္လာတဲ့
အခါက်ေတာ့မွ သာလွ်င္ ၃၃၀ ဖိတ္ပါတယ္လို႔ ေၾကညာတာ။ အမွန္တကယ္က ညီလာခံကိုလာ ေရာက္ တက္ေရာက္တဲ့စာရင္း၊ မေၾက ညာခင္မွာ ဘာကို ေၾကညာေပးရမလဲဆုိ ရင္ ညီလာခံကို ဖိတ္ၾကားတဲ့ စာရင္းကို ေၾကညာေပးရမွာပါ။ အဲဒါလဲ သူက ပထမပ်က္ကြက္တယ္။ သူမွားတာဘာ ေၾကာင့္လဲဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္က ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္
ေနာက္ထပ္စဥ္း စားစရာ အခ်က္တစ္ခ်က္ ထပ္ထြက္ လာတာေပါ့။ ညီလာခံနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ ဒီေန႔လုပ္သြားတာက လျပည့္ေန႔။လျပည့္ ေန႔နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ညီလာခံကို ကၽြန္ ေတာ္စာတစ္ေစာင္ေရးတင္ပါတယ္။ လျပည့္ေန႔မွာ လုပ္လို႔ရွိရင္ ကထိန္ရွိ တယ္။ စတုဒိႆာရွိတယ္။ နိဗၺာန္ေစ်းရွိ တယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ပါတီ၀င္ေတြ စံုစံု လင္လင္တက္ေရာက္ႏိုင္ျခင္း
မရွိႏုိင္ဘူး။ အဲဒီအခါမွာ ညီလာခံရဲ႕ အႏွစ္သာရ မျပည့္ႏိုင္ဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္စာေရးၿပီး တင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ထင္တာက ေနာက္က်ပါ
ေသးတယ္။ ၿမိဳ႕နယ္ ေကာ္မ ရွင္က ေဒါက္တာျဖဴျဖဴခုိင္ေျပာတယ္။ ေနာက္ တုိင္းေကာ္မရွင္က ကိုသားေလး ကဒါကို အႀကံေပးၿပီးေျပာတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါကို သူတို႔ျပင္ဆင္ခဲ့ျခင္းမရွိဘူး။ အဲဒီ ေန႔ကို ဘာေၾကာင့္ေရြးၿပီး သူတို႔က်င္းပ ရသလဲဆိုတာ စဥ္းစားဖို႔တစ္ခုေကာင္း တာေပါ့ေနာ္။ အဲဒီမတုိင္ခင္ကေကာ ညီ လာခံနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဘယ္လို မဲေပးရ မယ္၊ ဘာေၾကာင့္မဲေပးရမယ္၊ ဘယ္သူ ေတြကိုမဲေပးရမယ္၊ ညီလာခံက်င္းပ
ရျခင္းရဲ႕ အႏွစ္သာရနဲ႔ ရဖို႔ရည္ရြယ္ခ်က္ က ဘာလဲဆိုတာ ညီလာခံ
ေကာ္မရွင္က ညီလာခံသာ က်င္းပၿပီးစီးသြားတယ္။ လံုး၀ ေျပာၾကား
ခဲ့ျခင္းမရွိဘူး။ သူတို႔ေတြ က ေတာက္ေလွ်ာက္ ဆက္တိုက္ဆက္ တုိက္ တစ္ခုၿပီးတစ္ခု မွားလာခဲ့တဲ့အခ်ိန္ က်ေတာ့ သူတို႔ လုပ္ေဆာင္ရမယ့္
အလုပ္ေတြ မလုပ္ခဲ့ဘူး။ ေနာက္ မလုပ္ရ မယ့္ရက္မွာလည္း လုပ္ခဲ့တယ္။ သူတို႔ လုပ္ဖို႔ အလုပ္ေတြလည္း ညီလာခံထဲ ေရာက္မွ ဘာေၾကာင့္ ပ်က္ကြက္သလဲ။ အဲလို ပ်က္ကြက္တဲ့ကိစၥေတြ ေပၚလာၿပီး ကာမွ
ေနာက္ထပ္အမွားႀကီးေတြကို ဆက္တုိက္ဘာေၾကာင့္ က်ဴးလြန္သြား သလဲဆိုတာ စဥ္းစားစရာရွိလာတယ္။

NLDၿမိဳ႕နယ္ညီလာခံက်င္းပေရး ေကာ္မရွင္အတြင္းေရးမွဴးလည္းျဖစ္ၿပီး ဦးသိခၤက ညီလာခံပ်က္ခဲ့ရျခင္းႏွင့္ပတ္ သက္၍ ““ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက ကၽြန္ ေတာ္က အခုလက္ရွိ ၿမိဳ႕နယ္ေကာ္မရွင္ အတြင္းေရးမွဴး ညီလာခံ
စည္းမ်ဥ္းအရ ကၽြန္ေတာ္တို႔ (၉၄)ရပ္ကြက္ကို ရပ္ေက်း ေကာ္မရွင္ေတြ
ေတာင္ ကုိယ့္ရပ္ကြက္ကို ညီလာခံနဲ႔ပတ္သက္ရင္ တာ၀န္မရွိဘူး။ အျခားရပ္ကြက္ေတြကေန ေျပာင္းလဲၿပီး တာ၀န္အလွည့္က်ေပးထားတာ။ တကယ့္ တကယ္ တာ၀န္ရွိတာက ဒီ(၉၄)ရပ္ေက်း ကို ဦးစီးက်င္းပေပးတဲ့ (၈၈)ရပ္ကြက္ ညီလာခံက်င္းပေရးေကာ္မရွင္မွာပဲ လံုးလံုးလ်ားလ်ား တာ၀န္ရွိတယ္။ အခု ျဖစ္ သြားတဲ့ ကိစၥမွာ သံသယျဖစ္ဖြယ္ရာေတြ အမ်ားႀကီးေတြ႕ေနရတယ္။ မဲမေပးရ ေသးတဲ့ လူေတြရဲ႕ လက္မွတ္ကို လာထိုး ပါ၊ လာထိုးပါဆိုၿပီး လႈံ႕ေဆာ္တဲ့သူ႔ရဲ႕ လက္ထဲမွာလက္မွတ္
စုေဆာင္းဖို႔အတြက္ စနစ္တက် ခ်ထားတဲ့ ဇယားနဲ႔ စာရြက္ ေတြ အေျမာက္အမ်ားပါလာတယ္။ ပါ လာတယ္ဆိုတဲ့ အေနအထားကလည္း ဒီလိုအေနအထားကို ျဖစ္မယ္လို႔ ရည္ ရြယ္ၿပီးေတာ့မွ လုပ္တာလို႔ သံုးသပ္လို႔ရ တယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ဒီ ၈၈ ရပ္ ကြက္ရပ္ေက်းေကာ္မရွင္
ကို ကၽြန္ေတာ္ တို႔ ကိုယ္တုိင္က ယခင္ကတည္းက သံ သယရွိေနတဲ့အထဲမွာ ပါတယ္။ ဘာ ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အခု အတုိက္အခံ
လုပ္ေနတဲ့ ဦးထြန္း၀တို႔၊ ကို ေက်ာ္သူတို႔နဲ႔ အမတန္ ရင္းႏွီးတဲ့ ပုဂ္ၢိဳလ္ ေတြမို႔လို႔ ဒီပြဲႀကီးကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုုယ္ တုိင္က လံုး၀ သံသယရွိတယ္။ တုိင္းက ဦးဘုိဘုိဦးက ဒီကိစၥကို အခ်ိန္မီ ျမန္ျမန္ အစီအရင္ခံစာေရးတင္ေပးပါတဲ့””ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။

၉၄ ရပ္ကြက္ NLD ရပ္ေက်းေကာ္ မရွင္ဥကၠ႒လည္းျဖတ္ၿပီး ၀င္ေရာက္ အ ေရြးခ်ယ္ခံခဲ့သူ ေဒၚ၀င္း၀င္းခ်ိဳက ““ရပ္ ေက်းေကာ္မရွင္က ကိုယ့္ရပ္ေက်းမွာဆို ရင္ ကၽြန္မတို႔က ျပည္သူပဲ၊ ဘာမွ ဒီမွာ လုပ္ပုိင္ခြင့္မရွိဘူး။ ကၽြန္မတို႔က ပါတီ၀င္ ကတ္ျပားေတြကို ပါတီ၀င္ေတြဆီ လက္ ၀ယ္ေရာက္ရွိေအာင္ ဖိတ္စာေတြ ဖိတ္ ေပးရတယ္။ ကတ္ျပားေတြပို႔ေပးရတယ္။ ညီလာခံျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ကၽြန္မတို႔က အေဆာက္အအံုေတြ၊ ေနရာေတြ၊ ဧည့္ သည္ေတြ လာဖို႔ေနရာေတြ အားလံုးကို စီစဥ္ေပးရတာ။ ကိုယ့္ရပ္ကြက္က်ရင္ ဘာမွ ၀င္ေရာက္
စြက္ဖက္ခြင့္မရွိဘူး။ ၀င္ ေရာက္ေတာ့ ေရြးခ်ယ္ခံခြင့္ရွိတယ္။ ဖိတ္ ၾကားထားတဲ့ လူစာရင္းကို လာႀကီးၾကပ္ တဲ့ (၈၈) ရပ္ကြက္ေကာ္မရွင္
လက္ထဲကို ထည့္ရတယ္။ တက္ေရာက္လာတဲ့ လူ စာရင္းကိုလည္း
ေပးရတယ္။ သူတို႔က တက္ေရာက္လာသူ စာရင္းနဲ႔ ဖိတ္ၾကား ထားသူ စာရင္းနဲ႔ ဘယ္ႏွစ္ရာခုိင္ႏႈန္းရွိ ရင္ ေအာင္ျမင္ပါတယ္ဆိုၿပီး သူတို႔က ေၾကညာၿပီးေတာ့ မဲထည့္ဖို႔ေခၚေပးရ တယ္။ သူတုိ႔ အကုန္စီမံခြင့္ပဲရွိတယ္။ ကၽြန္မတို႔ရပ္ေက်းေကာ္မရွင္နဲ႔ဘာမွ စီမံခြင့္မရွိဘူး။ အေပၚကလည္းမူခ်ထား တယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ မဲရမႈကလည္း သူတို႔ ေျပာသမွ်ပဲေနရတယ္။ ရပ္ေက်း ေကာ္ မရွင္တိုင္း အဲဒီအတုိင္းပဲ။
ဒီေန႔ ပြဲမွာ တက္ေရာက္မယ့္ လူ ၃ ရာေက်ာ္အတြက္ စာရင္းေတြ အကုန္ေပးလုိက္ရတယ္။ တက္ေရာက္လာတဲ့ လူစာရင္းကိုလည္း (၈၈)ရပ္ေက်းေကာ္မရွင္လက္ထဲကို ထည့္ေပးရတယ္။ တက္ေရာက္သူ လက္ မွတ္ထိုး လက္ခံတဲ့သူေတြေရွ႕မွာပဲ တစ္ ခါတည္း ထည့္ေပးတာ။ လက္ခံတဲ့သူ ေတြကလည္း တျခားရပ္ကြက္ကပဲ လာ ကူၾကတာ။ အဲဒီ စာရင္းေတြ အပ္လုိက္ တာနဲ႔ ကၽြန္မတို႔နဲ႔ဘာမွမဆုိင္ေတာ့ဘူး။ ဘယ္သူ ႐ိုးသားတယ္၊ မ႐ိုးသားဘူးဆို တာကေတာ့ ကၽြန္မတို႔ကေတာ့ ကိုယ့္ ကိုယ္ကိုပဲ တာ၀န္ယူတတ္တယ္။ ကိုယ့္ တာ၀န္ျဖစ္တဲ့ ပါတီ၀င္ေတြဆီကို ပါတီ ၀င္ကတ္ေတြပို႔ေပးတယ္။ တက္ပါမယ္ဆို တဲ့သူေတြဆီကို ဖိတ္စာပို႔ေပးတယ္။ ဒီ ဘက္အပိုင္းမွာ မွားသလား၊ မွန္သလား ဆိုတာေတာ့ ကာယကံရွင္လုပ္တဲ့သူေတြ ပဲ သိမယ္။ မွားတာဆုိရင္လည္း (၈၈) ရပ္ေက်းက လုပ္တာပဲ မွန္တာဆုိရင္ လည္း သူတို႔လုပ္တာပဲ။ ညီလာခံမလုပ္ ခင္မေန႔က ကိုစိုးမိုးေက်ာ္သူ ဦးထြန္း၀နဲ႔ ပါတီ၀င္ ၁၀ ဦးလက္မွတ္ေရးထိုးၿပီး ညီ လာခံကို ေနာက္ေရႊ႕ေပးပါဆုိၿပီး စာလာ တင္တယ္။ ညီလာခံလုပ္မယ့္
ရက္ကို အထက္ကို ၁၀ ရက္ႀကိဳတင္ရတယ္။ ၈ ရက္ေလာက္ႀကိဳၿပီး ခ်ေပးတယ္။ ၇ ရက္ ႀကိဳၿပီး ဖိတ္စာဖိတ္ရတယ္။ ဒီလို အေျခ အေနမွာ နက္ျဖန္လုပ္ရမယ့္ပြဲမွာ ဒီေန႔ လာၿပီး ဒီပြဲေနာက္ဆုတ္ေပးပါဆုိိၿပီး လာ ဖ်က္တဲ့ အေပၚမွာ ကၽြန္မတို႔ လံုး၀ သံ သယရွိတယ္။ သူတိုု႔အစီအစဥ္တက်နဲ႔ ဒီပြဲကို ဖ်က္ခိုင္းတဲ့ပံုစံမ်ိဳးျဖစ္ေနတယ္။ ညေနပိုင္းမွာ သူတုိ႔က အစည္းအေ၀း ရွိတယ္ဆိုၿပီး မုိက္နဲ႔လိုက္ေၾကညာၿပီး ေခၚတယ္။ သူတုိ႔ ဘာေျပာတယ္
ဆိုတာ ကေတာ့ မသိဘူး။ အခုျဖစ္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္ မွာလည္း မဲမထည့္ရေသး
တဲ့သူေတြကို လက္မွတ္လာထိုးလို႔ သူတို႔ ခ်ေပးတဲ့ စာ ရြက္ဟာ Planဆြဲၿပီးသား စာရြက္ေတြ ျဖစ္ေနျခင္းကို ေထာက္ျခင္းအားျဖင့္ သူ တို႔ဟာဒါကို ႀကိဳတင္ႀကံစည္ထားတာလို႔ ကၽြန္မတို႔က စြပ္စြဲတယ္။ ႐ိုး႐ိုးသားသား မဲလာထည့္တဲ့သူဆိုရင္ အဲဒီလို (စာရင္း ဇာယားကြက္
ခ်ထားေသာ) စာရြက္မပါ ေလာက္ဘူး။ ပါလာစရာအေၾကာင္းလဲ မရွိဘူး။ အႀကံအစည္ရွိလို႔သာ ဒီစာရြက္ ကို ယူလာတာလို႔ထင္တယ္။ အဲဒါကၽြန္မ အျမင္ပဲ။ ကၽြန္တာကေတာ့ ႐ိုးသား တယ္ မ႐ိုးသားဘူးဆိုတာ (၈၈)ရပ္ေက်း ပဲသိမယ္။ ပါတီ၀င္ ၈ ရာေက်ာ္ရွိတဲ့ အထဲက ၃ ရာေက်ာ္ပဲဖိတ္တာက ပါတီ ၀င္ကတ္သြားေပးတဲ့အခါမွာ ညီလာခံ တက္ေရာက္ႏိုင္ျခင္းရွိ၊ မရွိေမးတယ္။ တက္မယ္ဆိိုတဲ့သူ စာရင္းကို ယူထား တယ္။ ၇ ရက္အလိုမွာ ဖိတ္စာပို႔ေပး တယ္။ လျပည့္ေန႔ လုပ္တယ္ဆိုတာက ဒီမွာ အလုပ္သမားေတြမ်ား
တဲ့အတြက္ အလုပ္ပိတ္ရက္ ေရြးလိုက္ရတာ။ က်န္တဲ့ ရပ္ကြက္ေတြက ႀကိဳတင္ထားၾကေတာ့ ကၽြန္မတို႔က စေန၊ တနဂၤေႏြရက္မ်ိဳး မရ ေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ပါ။ အခ်ိန္ကိုလည္း ၁၂ နာရီလုပ္လုိက္တယ္။
မနက္ပိုင္း ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြား ဘာသြား ပေဒသာပင္ပို႔ၿပီးခ်ိန္ ၁၂ နာရီ ဆို အားၾကၿပီဆိုၿပီးေရြးလိုက္တာ ဖိတ္ ၾကားတဲ့စာရင္းေတြ၊ ပါတီ၀င္ေတြက ကၽြန္မတို႔ဆီမွာပဲရွိတာမဟုတ္ဘူး။ ေဒါက္ တာ ျဖဴျဖဴခုိင္အိမ္က ကြန္ပ်ဴတာမွာလည္း ရွိတယ္။ ၂၅ ရက္ကလည္း ဦးေက်ာ္သူ တုိ႔က ဦးထြန္း၀အိမ္မွာလုပ္တဲ့ အစည္း အေ၀းမွာ ပါတီ၀င္တိုင္း အိမ္ကို ဖိတ္စာ နဲ႔ ဖိတ္တယ္။ အဲဒါ NLD ပါတီက ကၽြန္မတို႔ ရပ္ေက်းေကာ္မရွင္မွအပလုပ္ ခြင့္မေပးထားပါဘူး။ ဒါကိုၾကည့္ရင္ ဒီေန႔ စာရင္းေတြ ဘယ္ကထြက္ႏိုင္
ပါသလဲ။ ဘယ္ကရသလဲ။ ကၽြန္မတို႔တကယ္ေပး တဲ့ စာရင္းဟုတ္မဟုတ္
ဆိုတာ ကၽြန္မ တစ္ေယာက္တည္း ဆံုးျဖတ္လို႔မရဘူး။ သူတို႔လက္ထဲ
ေရာက္မွ ကၽြန္မတို႔ ေပး ထားတဲ့ တကယ္စာရင္းဟုတ္မဟုတ္ကို
ေၾကာ္ျငာတယ္၊ မေၾကာ္ျငာဘူးဆိုတာ ကၽြန္မတို႔ ေမးခြင့္လည္းမရွိဘူး။
သိခြင့္ လည္းမရွိဘူး။ ကၽြန္မတို႔ကိုလည္း ဘာမွ မေျဖသြားဘူး။ အဲဒီ အျဖစ္အပ်က္ျဖစ္ ၿပီးတာနဲ႔ ၈၈ ရပ္ေက်းေကာ္မရွင္ ဥကၠ႒ ဦးေသာင္းစိန္လံုး၀ ကၽြန္မကို အေတြ႕အခံ ဘဲ ေပ်ာက္သြားတယ္။ စာရြက္ေတြလည္း သူတို႔ပဲယူသြားတယ္။ ကၽြန္မတို႔ကိုဘာမွ မျပသြားဘူး။ အဲဒီအတြက္ ကၽြန္မတို႔ ေပး ထားတဲ့ စာရင္းလား၊ သူတုိ႔ဟာသူတို႔ လုပ္ၿပီး ယူလာတဲ့စာရင္းလားဆိုတာ ကၽြန္မမေျပာႏိုင္ဘူး””ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။

NLD ပါတီ၀င္မဟုတ္ေသာ္လည္း ညီလာခံသို႔တက္ေရာက္ခဲ့သည့္
ျပင္ပ ေက်ာင္းဆရာ ဦးေက်ာ္သာ(ခ)မင္းေတဇက ““ကၽြန္ေတာ့္အျမင္
ကေတာ့ တာ၀န္ယူၿပီး ေဆာင္ရြက္ရတဲ့ ပုဂ္ၢိဳလ္ေတြက တာ၀န္ပိုင္း
ဆုိင္ရာကို ေက်ပြန္ေအာင္ မထမ္းေဆာင္လို႔ ျဖစ္သြားတယ္လို႔ထင္ တယ္။ ဒါက ပါတီတြင္းေရြးခ်ယ္ပြဲျဖစ္လို႔ လက္ရွိလည္း ပါတီမွာ အေရြးခ်ယ္ခံထား ရတဲ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္လည္းရွိ တယ္။ ညီလာခံကို လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စား လွယ္ကိုယ္တိုင္ တက္တယ္။ ညီလာခံမွာ လုပ္ငန္းပိုင္းဆုိင္ရာ အားနည္းခ်က္ ေၾကာင့္ ညီလာခံပ်က္သလိုမ်ိဳးျဖစ္သြား တယ္။ အဲဒီလုိ ျဖစ္သြားတဲ့ အေပၚမွာ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေဒါက္တာ မ်ိဳးေအာင္ကိုယ္တုိင္က ေနာက္တစ္ပြဲ ထပ္လုပ္ဖို႔ ေျပာလိုက္တယ္ဆိုရင္
respect ကေတာ့ ရွိရမယ္။ ပါတီ၀င္အခ်င္းခ်င္း ေအာက္ေျခပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အဲဒီမွာ အျပန္ အလွန္ေလးစားမႈသာရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ ႐ုန္း ရင္းဆန္ခတ္
ျဖစ္စရာအေၾကာင္းမရွိဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ျမင္တယ္။ ကိုယ္စားလွယ္ႀကီး
ေျပာၿပီးတဲ့ေနာက္ အားလံုး လက္ခံသြား ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ထပ္ျဖစ္တဲ့ အဓိက႐ုဏ္း ကေတာ့ အခ်င္းခ်င္းအျပန္အလွန္ ေလး စားမႈေတြ အားနည္းေနတယ္လို႔ ကၽြန္ ေတာ္ျမင္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ျပည္သူ ေတြက political knowledge အေတာ္ ေလး အားနည္းေနေသးတယ္လို႔ ေျပာ ခ်င္တယ္။ NLDပါတီ၀င္ေတြ ေျပာေျပာ ေနတဲ့ အေမကို တကယ္ခ်စ္တယ္
ဆိုရင္ ေကာ္မရွင္ကလည္း ေစတနာပါပါ ေဆာင္ရြက္မယ္၊ လူေတြလည္း စည္းနဲ႔ ကမ္းနဲ႔ လိုက္နာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျဖစ္စ ရာ အေၾကာင္းမရွိဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ထင္တယ္။ ေရြးခ်ယ္ခံေတြကလည္း ငါ ေနရာရရွိေရးဆိုတဲ့ အတၱကို ေရွ႕တန္း တင္ၿပီးေတာ့ သြားေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ု မို႔လို႔လည္း
ဒီလို ထိန္းသိမ္းလို႔မရတဲ့ အ ေနအထားမ်ိဳးျဖစ္သြားတယ္လို႔ ထင္ တယ္။ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ လုပ္စား မယ့္သူေတြဟာ တကယ္တမ္းသာ
ေစတနာပါမယ္ဆုိရင္ မလုပ္စားပဲနဲ႔ ျပည္သူ အက်ိဳးျပဳလုပ္ငန္းေတြကို ပြင္လင္းျမင္ သာတဲ့ပံုစံမိ်ဳးနဲ႔ အားသြန္ခြန္စိုက္ႀကိဳးစား ၿပီးေတာ့ အလုပ္လုပ္ၿပီးေတာ့မွ အလုပ္ ကေပးေသာ ေနရာကို လက္ခံပါလို႔
ေျပာခ်င္တယ္။ အလုပ္ကေပးတဲ့ ေနရာ ကို လက္မခံဘဲနဲ႔ ေနရာအတြက္ပဲ အ လုပ္လုပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီလိုျပႆနာ မ်ိဳးေတြဟာ ဒီေနရာမွာမွ မဟုတ္ဘူး။ ေနရာတိုင္းေနရာတုိင္း၊ ဒီပါတီမွ မဟုတ္ ဘူး။ ပါတီတုိင္း ပါတီတုိင္း၊ ေဒသတုိင္း၊ ေဒသတိုင္းမွာေတာ့ ျဖစ္ေနဦးမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္””ဟု ၎၏ အျမင္ ကို ေျပာၾကားခဲ့သည္။

အဆုိပါ ညီလာခံသို႔တက္ေရာက္ ခဲ့သည့္ ယုဇနဥယ်ာဥ္ၿမိဳ႕ေတာ္ေန ဦးလွမိုးက ညီလာခံပ်က္ခဲ့ရျခင္းအေပၚ ““ဒီဥစၥာျဖစ္တာ ေဒါက္တာမ်ိဳးေအာင္ NLD(ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္) ေျပာၿပီးၿပီ။ ေဒါက္တာမ်ိဳးေအာင္ေျပာ ၿပီးတဲ့အခါမွာ ထပ္ျဖစ္ရတဲ့အေၾကာင္းက အမွန္က သူတို႔စည္းလံုးမႈမရွိတာ။ စည္းလံုးမႈမရွိတဲ့ အပုိင္း၊ ပါတီထဲမွာကြဲေန တာ။ ကြဲေနတဲ့အခါက်ေတာ့ တစ္ဖက္ ကေန အျမင္ေစာင္းၿပီးေတာ့ ဒီဥစၥာကို ထပ္ၿပီးေတာ့ ဖြလိုက္တာပဲ။ ဒါပဲ။ ဒီခ်ိဳ႕ ယြင္းခ်က္ကို ဒီအားနည္းခ်က္ကို ထပ္ၿပီး မီးေမာင္းထိုးျပ
လိုက္ေတာ့ က်န္တဲ့လူေတြ မထိန္းႏိုင္ဘူး။ အဲဒါကေန ျပႆနာက မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ျဖစ္သြားတာ””ဟု ၎ အျမင္ကို ေျပာၾကားခဲ့သည္။

သိုးထိန္း (ျမန္မာျပည္သား)
Copy From Hot News Weekly Web Page

Read more »

These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

0 Comments

Tags: ဗဟုသုတ, ေဆာင္းပါး